يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
ಓ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೇ! ನಿಮಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಸಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಕಂತುಗಳು ಇದ್ದರೆ, ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ. ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬರಹಗಾರನು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲಿ. ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವನಿಗೆ ಕಲಿಸಿದಂತೆ ಬರೆಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಬರೆಯಲಿ. ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಲ ನೀಡುವವನು ಬರೆಯಲಿ, ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಾದ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಭಯಪಡಲಿ, ಮತ್ತು ಅವನು ಅದರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಸಾಲಗಾರನು ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯಿರುವವನಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ (ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ) ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸ್ವತಃ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಪಾಲಕನು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲಿ. ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಿ. ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರು (ಸಾಕ್ಷಿಗಳು) ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, (ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ) ಸಾಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಮಹಿಳೆಯರು ಇರಬಹುದು, ಇದರಿಂದ ಒಬ್ಬರು ಮರೆತರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಕರೆದಾಗ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಬಿಡಬೇಡಿ. ಮತ್ತು (ಸಾಲ) ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ, ಗಡುವುಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬರೆಯಲು ಬೇಸರಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಅದು ಅಲ್ಲಾಹನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿದೆ, ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಂದೇಹಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ನಗದು ವ್ಯವಹಾರವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಅದನ್ನು ಬರೆಯದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪಾಪವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನೀವು ಖರೀದಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವಾಗ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರ ಅಥವಾ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಬೇಡಿ. ನೀವು (ಹಾಗೆ) ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದ ದುಷ್ಟ ಕೃತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಭಯಪಡಿರಿ, ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು.
وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِبَاسًا وَّالنَّوْمَ سُبَاتًا وَّجَعَلَ النَّهَارَ نُشُوْرًا
wa huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila libāsaw wan-nauma subātaw wa ja‘alan-nahāra nusyūrā(n).
ಮತ್ತು ಅವನೇ ನಿಮಗೆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯವನ್ನಾಗಿಯೂ, ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದವನು ಮತ್ತು ಹಗಲನ್ನು ಶ್ರಮದಿಂದ ಎದ್ದೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದವನು.