حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
'Waa inaan ku hadlaa waxa runta ah Rabbigay ka timid. Waxaan idiin keenay calaamo cad Rabbigiin ka timid, markaa u daa Banii Israa'iil inay ila socdaan.'
عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ
‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).
Eebe ha ku cafiyo, maxaad u fasaxday ilaa ay kuu caddaato kuwa run sheegaya, oo aad garato kuwa been sheegaya?
وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
Naagtii guriga martigelisay waxay rabtay inay isaga la sinadaan, waxayna xidhay albaabada, waxayna tidhi 'Kaal!' Wuxuu yidhi 'Eebbe ha iga ilaaliyo! Isagaa Rabbigay, wuxuu i dejiyey meel wanaagsan. Dulmiyaashu ma liibaan doonaan.'
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
Waxay doonaysay isaga, isaguna wuu doonay iyada, hadduusan arkin daliil Rabbigiisa. Sidaas ayaan uga leexinnay xumaanta iyo faahishada. Isagaa ka mid ah addoomadayada kuwa ikhlaasta ah.
وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ
wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).
Haddaanan kuu adkayn lahayn, waxaad ku dhowaan lahayd inaad u janqabto iyaga wax yar.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ
wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Waxaan u dirnay rasuul kasta iyo nabi ka hor adiga, Shaydaanku waxa uu ku riyaaqiyey waxa uu akhriyo, markaasuu Eebe ka saaraa waxa Shaydaanku ku riyaaqiyey, markaasuu adkeeyaa aayadiisa. Eebe waa Oge, Xikmad leh.
قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ
qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).
Waxaad dhahdaa: Mana weydiin abaalgud wax kasta, mana ahayn inaan been abuuro.
وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).
Waxaa laguu waxyooday iyo kuwa kaa horreeyay: Haddaad shariikaysato shaqadaadu way burin doontaa, waadna noqon doontaa kuwa khasaaray.
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ
mā ḍalla ṣāḥibukum wa mā gawā.
Saaxiibkiinnu (Muxammad) ma lumo mana baadi galo.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
Laakiin waa waxyig la waxyooday.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ
wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).
Markaas waxaan goyn lahayn hal xididka qoortiisa.