حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് സത്യം പറയേണ്ട ബാധ്യത എനിക്കുണ്ട്. തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവും കൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഇസ്രായീൽ സന്തതികളെ എന്റെ കൂടെ വിടണം.
عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ
‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).
(നബിയേ,) അല്ലാഹു നിനക്ക് പൊറുത്തുതന്നിരിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ (തടയപ്പെട്ട)വർ ആരാണെന്ന് നിനക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകുന്നത് വരെ, കള്ളം പറയുന്നവരെ നിനക്ക് തിരിച്ചറിയുന്നതിന് മുമ്പ്, നീ എന്തിനാണ് അവർക്ക് (യുദ്ധത്തിന് പോകാതിരിക്കാൻ) അനുവാദം നൽകിയത്?
وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
യൂസുഫ് തന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന സ്ത്രീ അവനെ വശീകരിച്ചു. വാതിലുകൾ അടച്ചിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: "എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരൂ." യൂസുഫ് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ അല്ലാഹുവിൽ അഭയം തേടുന്നു. തീർച്ചയായും എന്റെ യജമാനൻ എന്നോട് നല്ല രീതിയിൽ പെരുമാറിയിട്ടുണ്ട്." തീർച്ചയായും, അക്രമി ഭാഗ്യവാനാകില്ല.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
തീർച്ചയായും ആ സ്ത്രീ അവനെ (യൂസുഫിനെ) വശീകരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം കണ്ടില്ലെങ്കിൽ യൂസുഫ് അവനെയും ആഗ്രഹിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ നാം അവനിൽ നിന്ന് തിന്മയും നീചത്വവും തിരിച്ചുകളഞ്ഞു. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) നമ്മുടെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദാസന്മാരിൽ പെട്ടവനാണ്.
وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ
wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).
നിൻറെ മനസ്സിനെ നാം ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ നീ അവരിലേക്ക് ചാഞ്ഞുപോകുമായിരുന്നു.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ
wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
(മുഹമ്മദ് നബിക്ക്) മുമ്പ് നാം ഒരു ദൂതനെയോ പ്രവാചകനെയോ അയച്ചിട്ടില്ല. അവന് ഒരു മോഹമുണ്ടെങ്കിൽ, പിശാച് അവന്റെ മോഹത്തിലേക്ക് പരീക്ഷണങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ പിശാച് അതിൽ ഇട്ടുകൊടുക്കുന്നത് അല്ലാഹു നീക്കം ചെയ്യുകയും, അല്ലാഹു അവന്റെ വചനങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. അല്ലാഹു എല്ലാം അറിയുന്നവനും യുക്തിമാനുമാണ്.
قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ
qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).
(മുഹമ്മദ് നബി) പറയുക: "(എന്റെ പ്രസംഗത്തിന്റെ) പേരിൽ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലവും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല; ഞാൻ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുന്നവരിൽ പെട്ടവനല്ല.
وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).
തീർച്ചയായും നിനക്കും നിനക്കു മുമ്പുള്ള പ്രവാചകന്മാർക്കും സന്ദേശം നൽകപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് ഇതത്രെ: "(അല്ലാഹുവിൽ) നീ പങ്കുചേർത്താൽ തീർച്ചയായും നിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ നിഷ്ഫലമാകും. തീർച്ചയായും നീ നഷ്ടക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കും.
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ
mā ḍalla ṣāḥibukum wa mā gawā.
നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത് (മുഹമ്മദ്) വഴിതെറ്റിയിട്ടില്ല, പിഴച്ചുപോയിട്ടുമില്ല.
وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰى
wa mā yanṭiqu ‘anil-hawā.
സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം അവൻ (ഖുർആൻ) സംസാരിക്കുന്നില്ല.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
(ഖുർആൻ) അദ്ദേഹത്തിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു ദിവ്യബോധനം മാത്രമാകുന്നു.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ
wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).
അദ്ദേഹം (മുഹമ്മദ് നബി) നമ്മുടെ പേരിൽ കുറച്ച് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞാൽ,
عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ
‘abasa wa tawallā.
അദ്ദേഹം (മുഹമ്മദ്) മുഖം വീർപ്പിച്ചു തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞു.