۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

Ысынлап та, Аллаһ Әҙәмде, Нухты, Ибраһим ғаиләһен һәм Ғимран ғаиләһен бөтә халыҡтарҙан (үҙ замандарында) өҫтөн һайланы.

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(ас) бер нәҫел, улар араһында ҡайһы берҙәре (нәҫел) башҡалар. Аллаһ – ишетеүсе, белеүсе.

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

Әллә улар кешегә (Мөхәммәдкә) Аллаһы Тәғәлә биргән бүләк өсөн көнләшәләрме? Ысынлап та, Беҙ Ибраһим нәҫеленә китап һәм хикмәт бирҙек һәм уларға бөйөк батшалыҡ (ҡөҙрәт) бирҙек.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

Беҙ уға Исхаҡ менән Яҡупты бирҙек. Һәр береһенә Беҙ тура юл бирҙек; һәм унан алда Нухҡа һәм уның ҡайһы бер нәҫелдәренә (Ибраһимға), атап әйткәндә, Дауытҡа, Сөләймәнгә, Әйүпкә, Йософҡа, Мусаға һәм Һарунға тура юл бирҙек. Беҙ изгелек ҡылғандарҙы шулай бүләкләйбеҙ.

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

һәм Зәкәриә, Яхъя, Иса һәм Ильяс. Барыһы ла тәҡүә кешеләр,

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

һәм Исмәғил, Алясаъ, Юныс һәм Лут. Һәр беребеҙ башҡа кешеләрҙән (үҙ заманында) юғарыраҡ (үҙ дәрәжәһен) күтәргән,

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

уларҙың ҡайһы бер ата-бабаларының, нәҫелдәренең һәм ҡәрҙәштәренең дәрәжәһен дә арттырҙыҡ. Беҙ уларҙы һайланыҡ (пәйғәмбәрҙәр һәм илселәр булдылар) һәм уларҙы тура юлға күндерҙек.

وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).

Һәм шулай итеп, Аллаһ һеҙҙе һайланы (пәйғәмбәр булырға) һәм һеҙгә төштәрҙең ҡайһы бер тәфсирҙәрен өйрәтте һәм һеҙгә һәм Яҡуп ғаиләһенә (Үҙенең рәхмәтен) камиллаштырҙы, сөнки Ул быға тиклем һеҙҙең ике олатағыҙға, (атап әйткәндә) Ибраһим менән Исхаҡҡа Үҙенең рәхмәтен камиллаштырған. Ысынлап та, һинең Раббың барыһын да белеүсе, хикмәтле.

وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

Ә мин ата-бабаларымдың: Ибраһим, Исхаҡ һәм Яҡуптың динен тотам. Беҙгә (пәйғәмбәрҙәргә) бер нәмәне лә Аллаһҡа тиңдәш тотоу килешмәй. Ул Аллаһтың беҙгә һәм кешеләргә (бөтәһенә лә) биргән рәхмәтенән; әммә күпселек кеше рәхмәтле түгел

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

Бына улар Аллаһтың ниғмәттәрен биргән кешеләр, йәғни Әҙәм нәҫеленән пәйғәмбәрҙәрҙән, Нух менән бергә (кәмәлә) килтергән пәйғәмбәрҙәрҙән, Ибраһим һәм Исраил (Яҡуп) тоҡомдарынан һәм Беҙ тура юлға күндергән һәм һайлаған кешеләрҙән. Уларға Мәрхәмәтле Аллаһтың аяттары уҡылғанда, улар баш эйеп илай.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

Беҙ Ибраһимға, Исхаҡҡа һәм Яҡупҡа ниғмәт бирҙек, уның нәҫеленә пәйғәмбәр һәм китап яһаныҡ, уға донъяла әжерен бирҙек; һәм, ысынлап та, ул теге донъяла тәҡүәлеләрҙән булыр.

وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ

wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

Дауытҡа Сөләймән исемле ул бирҙек; ул иң яҡшы хеҙмәтсе. Ысынлап та, ул (Аллаһҡа) бик итәғәтле ине.

وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ

ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).

Бөйөк ҡөҙрәткә һәм (юғары) ғилемгә эйә булған ҡолдарыбыҙҙы: Ибраһим, Исхаҡ һәм Яҡупты иҫкә ал.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ Нух менән Ибраһимды ебәрҙек һәм икеһенең дә нәҫелдәренә пәйғәмбәрлек һәм китапты бирҙек, улар араһында тура юлды алғандар ҙа булды һәм уларҙың күбеһе яуыздар ине.