وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ
wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).
आ (याद करू) जखन हम अहाँ सभ केँ प्रकट केने रही, "वास्तव मे, अहाँक प्रभुक (ज्ञान) समस्त मनुक्ख केँ झाँपि दैत अछि।" आरू हम्मं॑ वू सपना नै बनैलऽ छेलियै जे हम्में तोरा सिनी क॑ देखै छेलियै, बल्कि मनुख आरू (तहिना) कुरान म॑ शापित गाछ (जक्कुम) के परीक्षा के रूप म॑ बनैलऽ छेलियै । आ हम सभ ओकरा सभकेँ डरा देलियैक, मुदा एहिसँ ओकर आज्ञा नहि आज्ञा बढ़ल।
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
तेँ जखन ओ हुनका संग काज करबा मे सक्षम हेबाक उम्र मे पहुँचलाह तखन (अब्राहम) बजलाह, “हे हमर बेटा! हम सपना मे देखलहुँ जे हम अहाँक वध क’ रहल छी। तेँ अहाँक विचार पर विचार करू!” ओ (इस्माइल) कहलथिन, “हे हमर पिता! जे आज्ञा देल गेल अछि से करू, परमेश् वर चाहथि, अहाँ हमरा धैर्यवानक बीच पाबि लेब।”
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
सत्ते, अहाँ ओहि सपना केँ सही ठहरा देलहुँ।” सचमुच, हम सब नीक काज करय वाला के एहि तरहे पुरस्कृत करैत छी।
لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُوْلَهُ الرُّءْيَا بِالْحَقِّ ۚ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَۙ مُحَلِّقِيْنَ رُءُوْسَكُمْ وَمُقَصِّرِيْنَۙ لَا تَخَافُوْنَ ۗفَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوْا فَجَعَلَ مِنْ دُوْنِ ذٰلِكَ فَتْحًا قَرِيْبًا
laqad ṣadaqallāhu rasūlahur-ru'yā bil-ḥaqq(i), latadkhulunnal-masjidal-ḥarāma in syā'allāhu āminīn(a), muḥalliqīna ru'ūsakum wa muqaṣṣirīn(a), lā takhāfūn(a), fa‘alima mā lam ta‘lamū faja‘ala min dūni żālika fatḥan qarībā(n).
सचमुच, अल्लाह अपन रसूलुल्लाह के अपन सपना के सच्चाई साबित करत जे अहाँ निश्चित रूप स पवित्र मस्जिद में प्रवेश करब, अगर अल्लाह चाहथि त सुरक्षित हालत में, माथ के केश मुंडन क छोट क, जखन कि अहाँ डरैत नै छी। त अल्लाह ओ जानैत छथि जे अहाँ सब के नहि बुझल अछि आ एकर अलावा ओ अहाँ के निकट जीत देने छथि।