۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
Ɔ maan kɛ Zezi wunnin kɛ be (Izraɛlifuɛ’m be) be nantiman su’n, ɔ seli kɛ: “?Wan yɛ ɔ́ úka (Ɲanmiɛn sulɛ wafa’n i takalɛ’n su) Allah ɔ?” Hawariyyun (janvuɛ nanwlɛfuɛ mun) be tɛli su kɛ: "E ti Allah (Ɲanmiɛn sulɛ wafa'n) i ukafuɛ. E lafi Allah su, yɛ e di lalo kɛ e ti mizilɛmufuɛ."
رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
E Min, e lafili ndɛ nga a yili i nglo’n su, yɛ e suli sran ng’ɔ sunmɛnnin i’n su, i sɔ’n ti’n, fa e sie sran nga be di lalo’n be akpasua’n nun.”
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ
inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).
Sran nga be mantan Abraamu kpa’n, yɛle be nga be su i su’n, ɔ nin Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ sɔ’n (Mohammad), ɔ nin be nga be lafi i su’n. Allah ti be nga be lafi su’n be sasafuɛ .
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
Yɛ Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ kpanngban kpa be ɔli alɛ kunlɛ mɔ be nin be sɔnnzɔnfuɛ kpanngban mɔ be su Ɲanmiɛn kpa’n be ɔli’n. Sanvuɛsa nga be tɔli be su Allah i atin’n su’n ti’n, b’a (kaciman) be wunmiɛn’n, b’a mlinman be wawɛ’n, b’a (annzɛ) b’a faman be wun b’a manman (be kpɔfuɛ’n). Yɛ Allah klo be nga be tra be awlɛn’n.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Nán amun fuan be nga be flɛ be Min’n nglɛmun nin nnɔsua’n, be lafi su kɛ ɔ́ yó be fɛ. Be ayeliɛ’n i su ndɛ kan yɛ be faman ɔ su ɔ, i sɔ’n ti yɛ a (lɛ atin) fuan be’n niɔn, naan w’a tran sa tɛ yofuɛ’m be nun ɔn.
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
Ɔ maan sɛ nán i nvle’n i anunman mun mɔ srɛ kunnin be kɛ Faraɔn nin i kpɛnngbɛn mun (nvle’n) bé klé be ɲrɛnnɛn’n, sran fi w’a lafiman Moizi su. Yɛ nanwlɛ, Faraɔn yoli sran’m be ɲrɛnnɛn asiɛ’n su wa sakpa, yɛ ɔ ti be nga be fɔnnin mmla’n be nun kun sakpa.
فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Kpɛkun be seli kɛ: “E lafi Allah su.
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).
Yɛ sran ng’ɔ yo sa tɛ’n, ɔ su suaman i wiengu’m be sa tɛ’n. Yɛ sɛ sran kun mɔ i sa tɛ’m be ti i trɔ dan’n, ɔ flɛ (sran uflɛ) kɛ ɔ fɛ i trɔ’n, ɔ su fɛmɛn i kan, kannzɛ bɔbɔ (be ng’ɔ flɛ be’n be ti) i osufuɛ’n. Nanwlɛ, be nga be sro (be Min’n i fɔ tulɛ’n) (kannzɛ bɔbɔ) be wunmɛn i’n, ɔ nin be nga be srɛ Ɲanmiɛn’n, be ngunmin yɛ amun kwla wla be su nun ɔn. Yɛ sran kwlaa ng’ɔ yo i wun sanwun’n, i bɔbɔ i kpa yolɛ ti yɛ ɔ yo i wun sanwun-ɔn. Yɛ lika nga be kwla sa be sin lɔ’n, yɛle Allah.
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
Kpɛkun E sunmannin E sran mun kɛ be su be ja nun yɛ E suli (ekun) Zezi, Mari i wa’n su; Yɛ e fali jasin fɛ’n e mɛnnin i yɛ e yili aɲinyiɛ nin aunnvuɛ silɛ be nga be su i su’n be awlɛn’n nun. Be fali rahbaniyyah, kannzɛ bɔbɔ y’a mianman be kɛ (like nga e kunndɛli’n yɛle kɛ) be kunndɛ Allah i klun sa’n, sanngɛ b’a nianman su kpa. Ɔ maan be nga be lafili su be nun’n, e mannin be akatua’n, yɛ be nun sunman be ti klunwifuɛ.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
Nanwlɛ, ajalɛ kpa kun o lɛ man amun Abraamu nin be nga be nin i be o lɛ’n be nun, kɛ be seli i nvlefuɛ’m be kɛ: “Nanwlɛ, e nin amun e ti nun, yɛ e nin like nga amun su i’n, e timan amun (Ɲanmiɛn su lafilɛ’n) i sin, yɛ kpɔlɛ nin kpɔlɛ’n be o e nin amun e afiɛn tititi lele naan amun a lafi Ɲanmiɛn su kunngba cɛ,” saan ndɛ ng’ɔ kannin’n. ɔ, sanngɛ n kwlá jranman Allah i (ɲrɛnnɛn) ng’ɔ kle wɔ’n i ɲrun kekle mlɔnmlɔn." (Ibrahim seli kɛ), "E Min, ɔ kunngba su yɛ e lafi ɔ su yɛ ɔ kunngba su yɛ e kaci e nzuɛn'n niɔn, ɔ kunngba su yɛ e sa e sin ɔ."