وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Иртән һәм кисен Раббыһына доға ҡылғандарҙы ҡыума, улар Уның ризалығына өмөт итә. Һеҙ улар ҡылған ғәмәлдәр өсөн әҙ генә яуаплылыҡты үҙ өҫтөгөҙгә алмайһығыҙ, улар ҙа һеҙҙең ҡылған ғәмәлдәрегеҙ өсөн әҙ генә лә яуаплылыҡ йөкмәтмәй, шуға күрә һеҙ уларҙы ҡыуып сығарырға (хоҡуҡлыһығыҙ), һеҙ ҙә залимдар иҫәбенә инәһегеҙ.
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Пәйғәмбәрҙең ерҙәге дошмандарын ҡаҡшатып ебәрер алдынан әсирҙәре булыуы урынлы булмаҫ ине. Һеҙ донъяуи мөлкәтте теләйһегеҙ, ә Аллаһ теге донъяла (һеҙҙең өсөн) (сауаптар) теләй. Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.
لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Әгәр быға тиклем Аллаһ тарафынан тәҡдир булмаһа, алған (фидиә) арҡаһында һиңә ҙур ғазап һуғылыр ине.
عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ
‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).
Аллаһ һине (Мөхәммәдте) ғәфү итә. Ниңә һин уларға рөхсәт бирҙең (һуғышҡа бармаҫҡа), һиңә кемдәрҙең ысынлап та (ҡамасауланғаны) асыҡланғансы, кемдәрҙең ялған һөйләгәнен белмәгәнсе?
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ
mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).
Мөшриктәрҙең йәһәннәм әһелдәре икәнлеге үҙҙәренә асыҡланғандан һуң, пәйғәмбәребеҙгә һәм иман килтергән кешеләргә мөшриктәрҙең (уның) туғандары булһалар ҙа, улар өсөн (Аллаһтан) ярлыҡау һорау килешмәй.
وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
Һәм (хәтерегеҙҙә тотоғоҙ), һеҙ (Мөхәммәт) Аллаһтың ниғмәттәрен биргән һәм һеҙ (шулай уҡ) уға ниғмәт биргән кешегә: «Ҡатыныңды һаҡла һәм Аллаһтан ҡурҡ», - тигәс, Аллаһтың асып һаласағын күңелеңдә йәшереп, кешеләрҙән ҡурҡҡанһың, хатта Аллаһтың һинән ҡурҡырға хоҡуғы күберәк булһа ла. Шулай итеп, Зәйет ҡатынына ихтыяждарын бөткәс (уны айырғас), мөьминдәрҙең үҙҙәренең тәрбиәгә алған балаларының ҡатындарына (никахҡа) ҡаршылыҡ булмаһын өсөн, әгәр ҙә тәрбиәгә алған балалар ҡатындарына ихтыяждарын бөтөргән булһа, Беҙ һине уға (Зәйнәпкә) кейәүгә бирҙек. Һәм Аллаһы Тәғәләнең ҡарары мотлаҡ үтәлер.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Эй, пәйғәмбәр! Ни өсөн һеҙ Аллаһ һеҙгә хәләл иткәнде тыяһығыҙ? Ҡатындарығыҙға ярарға теләйһегеҙме? Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.
عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ
‘abasa wa tawallā.
Уның (Мөхәммәттең) йөҙө әсе булды һәм ситкә боролдо,