وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Шьыжьи хәылбыҽхеи рынцәа иҳәара иаҿу, урҭ игәаԥхара иақәгәыӷуеит. Урҭ русқәа рзы шәара маҷкгьы аҭакԥхықәра шәыдҵаӡом, урҭгьы шәара шәусқәа рзы маҷкгьы аҭакԥхықәра рыдҵаӡом, убри аҟнытә шәара (азин шәымоуп) урҭ рыҭгара, шәара ацәгьаҟаҵаҩцәа шәреиуахарц азы.
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Аԥааимбар иаԥсахомызт адгьыл аҿы иаӷацәа рыхәаҽра далагаанӡа абаандаҩцәа имазар. Шәара адунеитә мазара шәҭахуп, Аллаҳгьы нарцәтәи аԥсҭазаараҿы аҳамҭақәа иҭахуп. Аллаҳ зегь зымчу, иҟәыӷоу иоуп.
لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Уаанӡа Аллаҳ иҟынтә усԥҟак ыҟамызҭгьы, ишәыдышәкылаз аҿыхра азы гәаҟра дуӡӡак шәзықәшәон.
عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ
‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).
Аллаҳ шәара шәанаижьуеит (Муҳаммад). Избан урҭ азин зрышәҭаз (аибашьрахь имцарц), ииашаҵәҟьаны (иԥырхагоу) еилышәкааанӡа, амц зҳәо еилышәкааанӡа?
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ
mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).
Аԥааимбаргьы, азхаҵаҩцәагьы, амушрикцәа џьаҳаным ауааԥсыра шракәу еилкааны ианыҟала ашьҭахь, урҭ иуацәа ракәзаргьы, амушрикцәа рзы анажьра аҳәара иақәнагам.
وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
Уара (Муҳаммад) Аллаҳ дыззыразхаз, уаргьы дыззыразхаз ауаҩы, уԥҳәыс дыхьча, Аллаҳ уицәшәа, ҳәа ианиҳәоз, Аллаҳ иааирԥшуа угәаҿы иҵәахны, ауаа урцәшәон, Аллаҳ уара узы ацәшәара еиҳа азин шимазгьы. Убри аҟнытә Заид иԥҳәыс лзы иҭахрақәа анихыркәшаха ашьҭахь, ҳара уара лара (Заинаб) уиҭеит, ахаҵара змоу рхәыҷқәа рыҳәсақәа рыԥҳәысра рҭахымхарц азы, ааӡара змоу ахәыҷқәа рыҳәсақәа рзы рҭахрақәа рҵыхәтәа ԥҵәазар. Анцәа иӡбарагьы хымԥада инаӡоит.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Уа Аԥааимбар! Аллаҳ ишәзықәиҵаз мап зцәышәкуазеи? Шәҳәсақәа ргәы ҟашәҵарц шәҭахума? Аллаҳ ианажьҩуп, дрыцҳашьаҩуп.
عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ
‘abasa wa tawallā.
Уи (Муҳаммад) ихы-иҿы ҵаахеит, насгьы дхьаҵит.