۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
Æмæ кувут Аллахæн æмæ йемæ ницы æмбаст кæнут. Æмæ хæларзæрдæ у ныййарджытæн, хæстæг хæстæджытæн, сидзæртæн, мæгуыртæн, хæстæг æмæ дард сыхæгтæн, æмкусджытæн, Ибн Сабилæн æмæ дæм цы лæггадгæнджытæ ис, уыдонæн. Æцæгæйдæр, Аллах нæ уарзы, сæрыстыр æмæ сæхицæй сæрыстыр чи у, ахæм адæмы,