سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ
salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).
(terwyl hulle sê): "Sterkte vir jou as gevolg van jou geduld." So wat 'n heerlike laaste plek is dit.
اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ
udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).
(Allah sê): "Gaan dit in vrede en veiligheid binne."
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).
Toe hulle die plek binnekom, het hulle gesê: “Groete.” Hy (Ibrahim) het gesê: “Ons is regtig bang vir julle.”
الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).
(naamlik) mense wat, toe die engele in goeie toestand gesterf het, (die engele) vir hulle gesê het: "Salamun 'alaikum, gaan die hemel binne as gevolg van wat jy gedoen het."
اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ
ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).
Hulle sal beloon word met 'n hoë plek (in die hemel) vir hulle geduld, en daar sal hulle met eer en groetnis begroet word.
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(Onthou) toe hulle sy plek binnegegaan het en gesê het: “Salaman” (groete), het Abraham gesê: “Salamun” (groete). (Hulle was) mense wat hy nie geken het nie.