63
Q.S الفرقان (25:63)
وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا
wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).
د رحمن خدای بندګان هغه کسان دي چې په ځمکه کې په عاجزۍ سره ګرځي او کله چې ناپوه خلک ورته (په سپکو الفاظو) سلام کوي، نو "سلام" وايي.
19
Q.S لقمان (31:19)
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
او خپل تګ اسانه کړه او خپل غږ نرم کړه. په حقیقت کې، تر ټولو بد غږ د خره دی."