اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(तथा म्हण्टात) मुसलमान म्हणल्यार फकत अल्ला आनी ताच्या दूताचेर (मुहंमद) विस्वास दवरपी आनी जेन्ना ते ताचे वांगडा (मुहंमद) सादारण प्रकरणांत एकठांय आसतात तेन्ना ताची परवानगी मागचे पयलीं ते (अल्लाचो दूत) सोडून वचना. खरेंच, जे तुमचे कडल्यान (मुहंमद) परवानगी मागतात, तेच लोक जे अल्ला आनी ताच्या दूताचेर (खऱ्या अर्थान) विस्वास दवरतात. देखून जर ते तुमचे कडल्यान गरजेक लागून परवानगी मागतात जाल्यार तांचे मदीं तुमकां जाय ताका परवानगी दिवची आनी तांचे खातीर अल्लाक माफी मागची. खरेंच अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.