اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
Вернікі — гэта толькі тыя, хто верыць у Алаха і Яго Пасланніка (Мухамеда), і калі яны разам з ім (Мухамедам) у агульнай справе, яны не пакідаюць (Пасланца Алаха), не папрасіўшы ў яго дазволу. Сапраўды, тыя, хто просіць дазволу ў цябе (Мухамеда), — гэта людзі, якія (сапраўды) вераць у Алаха і Яго Пасланніка. Таму, калі яны просяць у цябе дазволу з-за патрэбы, дай дазвол, каму хочаш з іх, і прасі Алаха прабачэння для іх. Сапраўды, Алах — Прабачальны, Міласэрны.