اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نُهُوْا عَنِ النَّجْوٰى ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَيَتَنٰجَوْنَ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِۖ وَاِذَا جَاۤءُوْكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللّٰهُ ۙوَيَقُوْلُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللّٰهُ بِمَا نَقُوْلُۗ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمَصِيْرُ
alam tara ilal-lażīna nuhū ‘anin-najwā ṡummā ya‘ūdūna limā nuhū ‘anhu wa yatanājauna bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūl(i), wa iżā jā'ūka ḥayyauka bimā lam yuḥayyika bihillāh(u), wa yaqūlūna fī anfusihim lau lā yu‘ażżibunallāhu bimā naqūl(u), ḥasbuhum jahannam(u), yaṣlaunahā, fa bi'sal-maṣīr(u).
Оё касонеро надидаӣ, ки аз сӯҳбати пинҳонӣ манъ шуда буданд, сипас ба он манъ баргаштанд ва барои гуноҳ, душманӣ ва нофармонӣ аз Паёмбар сӯҳбати пинҳонӣ карданд? Ва вақте ки назди ту меоянд, ба ҷуз он чизе, ки Худо барои ту муқаррар кардааст, туро салом медиҳанд. Ва бо худ мегӯянд: «Чаро Худо моро барои он чизе, ки мегӯем, азоб намекунад?» Оташи дӯзах барои онҳо кофист, ки ба он дохил мешаванд. Пас, он чӣ бад ҷойгоҳест!
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tanājaitum falā tatanājau bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūli wa tanājau bil-birri wat-taqwā, wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).
Эй касоне, ки имон овардаед, вақте ки бо шумо наҷво мекунед, дар бораи гуноҳ ва душманӣ ва нофармонӣ аз паёмбар наҷво накунед, балки дар бораи корҳои нек ва парҳезгорӣ наҷво кунед ва аз Худое, ки ба назди Ӯ гирд оварда мешавед, битарсед.