وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
Dhugumatti immoo, Rabbiin kitaaba (Al Qur’aana) keessatti isiniif buuse (seera) yoo ati keeyyattoota Rabbiin dhowwamuu fi itti qoosamu (kaafirootaan) yoo dhageessan, isaan waliin hin taa’inaa, osoo isaan haasawa biraa hin seenin. Sababni isaas (yoo isaan waliin taa'uu itti fufte), isaan waliin akka wal fakkaattu beekamaadha. Dhugumatti Rabbiin munaafiqoota fi kaafiroota hunda Jahannam keessatti sassaaba,
وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Yoo ati (Muhammad) namoonni aayata Keenyatti qoosan argite, sana booda hanga isaan gara haasawa biraatti ce’anitti dhiisi. Seexanni dhuguma yoo si dagachiise (dhorka kana), erga irra deebitee yaadattee booda namoota haqa hin qabne waliin hin taa’in.
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
halkan yeroo haasa’an of jajuu fi jechoota fokkisaa isa (Qur’aana) irratti dubbachuudhaan.