يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِيْ فِيْ قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَّقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوْفًاۚ
yā nisā'an-nabiyyi lastunna ka'aḥadim minan-nisā'i inittaqaitunna falā takhḍa‘na bil-qauli fa yaṭma‘al-lażī fī qalbihī maraḍuw wa qulna qaulam ma‘rūfā(n).
O Frae vum Prophet! Dir sidd net wéi aner Fraen, wann Dir fromm sidd. Also verbéit Iech net (maacht Är Stëmm mëll) beim Schwätzen, sou datt d'Passioune vun de Leit, déi Krankheeten an hirem Häerz hunn, erwëscht ginn, a schwätzt gutt Wierder.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًاۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa qūlū qaulan sadīdā(n).
O Dir, déi gleeft! Fäert Allah a schwätzt déi richteg Wierder,