۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
मरणाची भिरांत जावन हजारांनी घर सोडून गेल्ले तुमी पळोवंक नात? तेन्ना अल्लान तांकां म्हणलें, “मर!” मागीर ताणें तांकां जिवीत दिलें. खरेंच अल्ला मनशाकुळाक कृपा करता, पूण तातूंतले चडशे कृतघ्न आसतात.
ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ
Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).
हें अल्लाचें दान आनी अल्ला, सर्वज्ञ अल्ला पुरो.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).
आनी अल्लाची कृपा आनी तुजेर (मुहंमद) ताची दया नाशिल्ली जाल्यार तांचो एक पंगड तुमकां वाट चुकोवपाचो निर्धार आसतलो हें निश्चीत. पूण ते फकत स्वताक चुकीची वाट दाखयतात, आनी तुमकां कितलेंय लुकसाण करिनात. आनी (तशेंच कारण) अल्लान तुमकां पुस्तक (अल-कुरान) आनी बुद्धी (सुन्नत) धाडल्या, आनी तुमकां खबर नाशिल्लें तें तुमकां शिकयलां. तुमकां दिल्लें देवाची कृपा खूब व्हडली.
فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ
fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).
अल्लाचेर विस्वास दवरपी आनी ताच्या (धर्माक) पाळो दिवपी लोकां विशीं म्हणल्यार अल्ला तांकां ताचे कडल्यान (स्वर्ग) दया आनी उदारांत प्रवेश करतलो, आनी तांकां ताचे कडेन वचपाचो सरळ मार्ग दाखयतलो.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
आनी (उगडास) जेन्ना मोयजेसान आपल्या लोकांक म्हणलें, "हे म्हज्या लोकांनो! जेन्ना ताणें तुमचे मदीं संदेष्टे नेमले, आनी तुमकां मुक्त लोक केल्ले, आनी हेर लोकां मदीं कोणाकूच दिवंक नाशिल्लें तें तुमकां दिलें तेन्ना अल्लान तुमचेर केल्ली कृपा याद करात."
قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ
qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).
म्हण (मुहंमद), "अल्लान तुमचें आयकुपाचें आनी नदर काडून उडयलें आनी तुमचें काळीज बंद केलें जाल्यार म्हाका समजाव, अल्ला सोडून हेर देव कोण, जाका तीं तुमकां परतून दिवपाची तांक आसा?" आमी (तांकां) परत परत (आमच्या) सत्तेचीं लक्षणां कशीं समजायलीं, पूण ते वळून रावले तें पळयात.
قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
खरेंच तुमच्या प्रभू कडल्यान स्पश्ट पुरावे मेळ्ळ्यात. जो (सत्य) पळयता, मागीर (लाभ) स्वता खातीर; आनी जो कुड्डो (सत्य पळयना), मागीर तोच हारता. आनी हांव (मुहंमद) (तुमचो) राखणदार न्हय.
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
आनी द्राक्षवेली आनी द्राक्षवेली करिनाशिल्लीं वनस्पत, खजूर, वेगवेगळ्या रुचीचीं झाडां, ऑलिव्ह आनी अळमी जीं सारकीं (आकारान आनी रंगान) आनी सारकीं नात (रुचींत) तयार केल्लीं. फळ फळां येता तेन्ना खावचें आनी पिकावळ काडटना फावो तें (जकात) दिवचें, पूण चड करचें न्हय. खरेंच अल्लाक चड लोक आवडनात,
وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ
wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
आनी पशुधनांत कांय भार व्हरपाखातीर आनी कांय कत्तल करपाखातीर आसात. अल्लान तुमकां दिल्लें पोट खावचें आनी सैतानाच्या पावलांचेर पावल दवरचें न्हय. खरेंच सैतान तुमकां स्पश्ट दुस्मान.
ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
जोडयेन आठ शेतांतलीं जनावरां (चार जोडयो) आसतात; मेंढरांची जोडी आनी बोकड्यांची जोडी. म्हणचें, "दोन दादल्यां मदीं वा दोन बायलां मदीं अल्लान कितें बंदी घाल्या वा दोनूय मादींच्या पोटांत कितें आसा? तुमी सत्यवादी आसल्यार म्हाका गिन्यानाचेर आदारून समजा."
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
आनी उंटाकडल्यान जोडी आनी गायकडल्यान जोडी. म्हणात, "दोन दादल्यां मदीं वा दोन बायलां मदीं कितें बंदी आसा, वा दोनूय मादींच्या पोटांत कितें आसा? अल्लान तुमचे खातीर हें थारायलें तेन्ना तुमी साक्षीदार आशिल्ले? अल्ला आड फट सोदून काडून लोकांक गिन्यान नासतना मार्गभ्रश्ट करपी लोकां परस कोण चड अन्यायी?" खरेंच अल्ला अन्यायी लोकांक मार्गदर्शन करचो ना.
وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).
आनी खरेंच, आमी तुमकां धर्तरेचेर दवरल्यात आनी थंय आमी तुमकां उदरनिर्वाहाची (एक स्रोत) पुरवण केल्या. (पूण) तुमी खूब उणे उपकारी आसात.
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).
हे आदामाचे वंशज! खरेंच तुमची नग्नताय व्यापून दवरपाक आनी तुमकां सजावट म्हणून आमी कपडे दिल्यात. पूण धर्मपरायणाचें वस्त्र, तें बरें. हीं अल्लाच्या सत्तेचीं कांय लक्षणां, आशेन तांकां याद उरतली.
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
म्हणचें (मुहंमद), "अल्लान आपल्या नोकरांक आनी बऱ्या पोट भरपाक दिल्ले अलंकार कोणे मना केल्यात? म्हणात, "हें सगळें ह्या संवसाराच्या जिविताचेर विस्वास दवरपी लोकां खातीर, आनी खासा करून (फकत तांकां) कयामताच्या दिसा. " अशे तरेन आमी जाणकारांक आयत स्पश्ट करतात.
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
आनी तुमच्या प्रभू कडल्यान तुमच्या मदल्यान एका मनशा वरवीं तुमकां शिटकावणी दिवपाक आनी तुमकां धर्मीक जावपाक आनी तुमकां दया मेळची म्हूण एक याद आयल्या म्हळ्ळें तुमकां अजाप जाता?
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
आनी तुमच्या मदल्यान एका मनशा वरवीं तुमच्या प्रभू कडल्यान तुमकां एक याद आयल्या, तुमकां शिटकावणी दिवपाक तुमकां अजाप जाता? ताणें तुमकां नोहाच्या लोकां उपरांत उत्तराधिकारी केल्ले, आनी ताणें तुमकां बळगें आनी उंचायेन पसंत केलें तेन्ना याद करात. देखून तुमकां येस मेळचें म्हणून अल्लाच्या उपकाराची याद दवरात.
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आनी याद करात जेन्ना ताणें तुमकां ‘अद’च्या लोकां उपरांत खलीफा केल्ले आनी तुमकां धर्तरेचेर दवरले. सपाट सुवातेर राजवाडे बांदतात आनी दोंगुल्ल्यांचेर घरां कोरांतून काडटात. देखून अल्लाच्या आशीर्वादाची याद दवरात आनी धर्तरेचेर दुराचार करचो न्हय.
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
आनी जेन्नां मोयजेस आमी थारायिल्ल्या वेळार (मुनाजत) आयलो आनी देवान ताचे कडेन (प्रत्यक्ष) उलयलो तेन्ना (मोयजेसान) म्हणलें, "हे म्हज्या प्रभू, म्हाका (तुजें) दिसूं, जाका लागून हांव तुका पळोवंक शकता." (अल्ला) म्हणालो, "तुमी म्हाका पळोवंक शकचे नात, पूण दोंगर पळयात, तो आपल्या जाग्यार (सदचे भशेन) उरलो जाल्यार तुमकां म्हाका पळोवंक मेळटलोच." देखून ताच्या प्रभून दोंगराचेर (आपलें महिमा) प्रगट केलें तेन्ना दोंगर नश्ट जालो आनी मूसा बेसुमार पडलो. मोयजेसाक बेशुध्द जाल्या उपरांत ताणें म्हणलें, "तुका महिमा आसूं, हांव तुका पश्चात्ताप करतां आनी हांव पयलो विस्वास दवरतां."
وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ
wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).
आनी आमी मोयजेसा खातीर फळ्यांनी (तोरात) सगळ्यो गजाली सगळ्या गजालींचो धडो आनी स्पश्टीकरण म्हणून बरयल्यात; म्हणून (आमी म्हणलें), "ताका घट धर आनी तुज्या लोकांक सांग, तांकां शक्य तितले ताका धरून राव, हांव तुका वायटांची देश दाखयतलों."
وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ
wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).
आनी (उगडास) जेन्ना तुमच्या प्रभून आदामाच्या वंशजांक तांची संतती गर्भाशयाच्या (मेरुरज्जूंतल्यान) भायर काडली आनी अल्लान तांच्या आत्म्यां आड गवाय घेतली (म्हणून) "हांव तुमचो प्रभू न्हय?" तांणी जाप दिली, "होय (तुमी आमचो प्रभु), आमी गवाय दितात." (आमी तें केलें) जाका लागून पुनर्जिवंतपणाच्या दिसा तुमी म्हणचे नात, "खरें, त्या वेळार आमी हाचे कडेन बेपर्वा आशिल्ले."
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).
आनी याद दवरात, जेन्ना तुमी (मुहाजिरीन) अजून (मुहाजिरीन) थोड्या प्रमाणांत, धर्तरेचेर (मक्का) जुलूम जाल्ले, आनी तुमकां (मक्काचे) लोक तुमचें अपहरण करतले असो भंय आशिल्लो, तेन्ना ताणें तुमकां रावपाक सुवात दिली (मदीना) आनी ताणें तुमकां आपल्या आदारान घटमूट केलो आनी तुमी उपकारी जावपाक तुमकां बरो पोट भरलो.
قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اَمَّنْ يَّمْلِكُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَمَنْ يُّخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُّدَبِّرُ الْاَمْرَۗ فَسَيَقُوْلُوْنَ اللّٰهُ ۚفَقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
qul may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍi ammay yamlikus-sam‘a wal-abṣāra wa may yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa may yudabbirul-amr(a), fa sayaqūlūnallāh(u), faqul afalā tattaqūn(a).
म्हण (मुहंमद), "तुका मळब आनी धर्तरेंतल्यान पोट कोण दिता, वा कोणाक आयकुपाची आनी पळोवपाची शक्त (सृश्ट करपाची) आसा आनी कोण मेल्ल्यांतल्यान जिवंत आनी मेल्ल्या मनशाक जिव्यां मदल्यान हाडटा आनी सगळ्या गजालींचें नियंत्रण कोण करता?" देखून ते "अल्ला" अशी जाप दितले. देखून म्हणचें, "तुमी (ताका) कित्याक भियेना?"
وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).
आनी कयामताच्या दिसा अल्लाचेर फट सोदून काडपी लोक कितें आरोप आसात? खरेंच अल्लाक खरेंच मनशांक देणगीं (दान केल्लीं) आसात, पूण तातूंतले चडशे उपकारी नात.
وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
आनी ताणें धर्तरेक पातळायले आनी ताचेर दोंगर आनी न्हंयो तयार केल्यो. आनी तातूंत ताणें सगळीं फळां जोडयेन तयार केलीं; रातचें तो दीसांत रुपांतर करता. खरेंच, तातूंत विचार करपी लोकांखातीर (अल्लाच्या व्हडपणाचीं) लक्षणां आसात.
وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
आनी धर्तरेचेर लागसारचे भाग, द्राक्षमळे आनी बाग आनी खाजूर, फांटे आशिल्ले आनी फांटे नाशिल्ले, एकाच उदकान उदक दितात, पूण ताच्या रुचींत आमी एकामेकांक चड पसंत करतात. खरेंच हातूंत समजपी लोकां खातीर चिन्नां आसात.
لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ
lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).
ताचे खातीर (मनशा खातीर) देवदूत आसतात जे सदांच वळेरेन ताची राखण करतात, ताचे मुखार आनी फाटल्यान. ते अल्लाच्या आज्ञा प्रमाण ताची राखण करतात. खरेंच, अल्ला एका लोकांची स्थिती बदलचो ना, जो मेरेन तांणी स्वताची स्थिती बदलना. आनी अल्लान एका लोकां खातीर वायट इत्सा केल्यार मागीर ताका कोणूच प्रतिकार करूंक शकना आनी ताचे भायर तांकां राखणदार ना.
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).
अल्लाच मळब आनी धर्तरी रचलो आनी मळबांतल्यान उदक (पावस) धाडलो, मागीर त्या (पावसाच्या उदकान) ताणें तुमकां पोट भरपा खातीर वेगवेगळीं फळां भायर हाडलीं; आनी ताणें तुमचे खातीर तारवां आपल्या इत्से प्रमाण दर्यांत भोंवपाक अधीन केल्यात आनी ताणें तुमचे खातीर न्हंयो अधीन केल्यात.
وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ
wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).
आनी ताणें तुज्या अधीन केला सूर्य आनी चंद्र, सतत घुंवपी (तांच्या कक्षेंत); आनी रात आनी दीस तुका अधीन केला.
وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ
wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).
आनी तुमी ताचे कडल्यान मागतात तें सगळें ताणें तुमकां दिलां. आनी अल्लाची बरकत मेजल्यार ती मेजपाक मेळची ना हें निश्चीत. खरेंच मनीस खूब अन्यायी आनी खूब नाकारपी (अल्लाचो आशीर्वाद).
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).
आनी आमी धर्तरेक पातळायले आनी ताचेर दोंगर लायले आनी आमी थंय सगळें ताच्या आकारा प्रमाण वाडयलें.
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ
wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).
आनी आमी तातूंत तुमच्या गरजे खातीर जिणेचे स्रोत केल्यात, आनी (आमीय तयार केल्यात) अशे प्राणी, जांचो पोट तूं न्हय.
وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ
wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).
आनी आमी वारें पोसपाक धाडटात आनी आमी मळबांतल्यान पावस धाडटात, मागीर आमी तुमकां ताचे वांगडा उदक दितात आनी तें सांठोवपी तुमी न्हय.
وَالْاَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيْهَا دِفْءٌ وَّمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ
wal-an‘āma khalaqahā lakum fīhā dif'uw wa manāfi‘u wa minhā ta'kulūn(a).
आनी ताणें पशुधन रचलां; तातूंत तुमकां उश्णताय (लोक) आनी जायते फायदे मेळटात आनी तातूंतले तुमी खातात.
وَلَكُمْ فِيْهَا جَمَالٌ حِيْنَ تُرِيْحُوْنَ وَحِيْنَ تَسْرَحُوْنَۖ
wa lakum fīhā jamālun ḥīna turīḥūna wa ḥīna tasraḥūn(a).
आनी तातूंत सोबीतकाय मेळटा, ती परत कळपांत हाडटना आनी सोडटना (चरोवपाच्या वाठारांत).
وَتَحْمِلُ اَثْقَالَكُمْ اِلٰى بَلَدٍ لَّمْ تَكُوْنُوْا بٰلِغِيْهِ اِلَّا بِشِقِّ الْاَنْفُسِۗ اِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌۙ
wa taḥmilu aṡqālakum ilā baladil lam takūnū bāligīhi illā bisyiqqil-anfus(i), inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).
आनी ताणें तुमचे भार व्हड कश्ट सोडल्यार तुमकां पावूंक मेळनाशिल्ल्या देशांत व्हरून व्हेलो. खरेंच तुजो स्वामी परम कृपाळू, परम दयाळ,
وَّالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيْرَ لِتَرْكَبُوْهَا وَزِيْنَةًۗ وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wal-khaila wal-bigāla wal-ḥamīra litarkabūhā wa zīnah(tan), wa yakhluqu mā lā ta‘lamūn(a).
आनी (ताणें) घोडे, खच्चर आनी गाढव तयार केल्यात, तुमकां चडपाक आनी अलंकार म्हणून. तुमकां खबर ना तें अल्ला रचता.
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ
huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).
तोच तुजे खातीर मळबांतल्यान उदक (पावस) धाडटा, तातूंतलें कांय पेय आनी कांय वनस्पत (पिकाळ) दिता, जाचेर तुमी तुमचीं पशुधन चरतात.
يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
ताचे वांगडा तो तुमकां पिकां आनी ऑलिव्ह आनी खजूर आनी द्राक्ष आनी सगळ्या तरांचीं फळां वाडयता. खरेंच हातूंत विचार दिवपी लोकां खातीर एक संकेत आसा.
وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ
wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).
आनी (तोय नियंत्रण दवरता) ताणें तुजे खातीर ह्या धर्तरेचेर जें रचलां तें वेगवेगळ्या प्रकारांनी आनी रंगांनी. खरेंच हातूंत खरेंच धडे घेवपी लोकां खातीर (अल्लाच्या व्हडपणाची) एक लक्षण आसा.
وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
आनी तोच दर्याक (तुमकां) अधीन केला, तातूंतल्यान ताजें मांस (नुस्तें) खावपाक आनी (तातूंतल्यान) तुमी घालतात ते अलंकार काडपाक. तुमी (तशेंच) तातूंत तारवां वतात तें पळयतात, आनी तुमी ताची उदारताय सोदूंक शकतात आनी तुमी उपकारी जावंक शकतात.
وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).
आनी ताणें धर्तरेचेर दोंगर घट्ट दवरल्यात, ते तुमचे कडेन हालोवचे न्हय, (आनी ताणें तुमकां मार्गदर्शन करपाक न्हंयो आनी रस्ते केल्यात),
وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).
आनी (ताणें) चिन्नां (मार्गदर्शक) तयार केल्यात. आनी नखेत्रां वांगडा तांकां मार्गदर्शन मेळ्ळें.
وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innallāha lagafūrur raḥīm(un).
आनी अल्लाची बरकत मेजल्यार ती मेजपाक मेळची ना हें निश्चीत. खरेंच अल्ला खरोच सगळ्यांत क्षमाशील, दयाळू.
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
आनी तुमचेर आशिल्ले सगळे आशीर्वाद अल्लाच्या कडल्यान (आयतात), मागीर जेन्ना तुमकां संकश्टांचो त्रास जाता तेन्ना तुमी ताचे कडेन आदार मागतात.
وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ
wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).
आनी अल्लान मळबांतल्यान उदक (पावस) धाडलो आनी त्या उदकान ताणें आदीं मेल्ल्या धर्तरेक जिवीत दिलें. खरेंच, हातूंत खरेंच (अल्लाच्या व्हडपणाचीं) लक्षणां आसात, जे (पाठ्यांक) आयकतात.
وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۚ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهٖ مِنْۢ بَيْنِ فَرْثٍ وَّدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَاۤىِٕغًا لِّلشّٰرِبِيْنَ
wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihī mim baini farṡiw wa damil labanan khāliṣan sā'igal lisy-syāribīn(a).
आनी खरेंच गोरवांनी तुमकां एक धडो आसा. तांच्या पोटांत आशिल्ल्या वस्तूंतल्यान आमी तुमकां पिवपाक दितात, शेण आनी रगत हांचे मदीं शुध्द दूद, पिवप्याक गिळपाक सोंपें.
وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).
आनी खजूर आनी द्राक्षांतल्यान तुमी मादक पेयां आनी भाग्य तयार करतात. खरेंच, तातूंत खरेंच समजपी लोकां खातीर (अल्लाच्या व्हडपणाचीं) चिन्नां आसात.
وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ
wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).
आनी तुज्या प्रभून मधमाश्यांक प्रेरणा दिली, "दोंगरांत, झाडां आनी मनशान तयार केल्ल्या सुवातींनी घोंटेर कर,
ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
मागीर सगळ्या तरांचीं फळां खावचीं आनी तुज्या प्रभूच्या मार्गांक पाळो दिवचो, जे तुका सोपे केल्ले आसात. तांच्या पोटापसून वेगवेगळ्या रंगांचें पेय भायर सरता, तातूंत मनीसजातीक बरे करपी आसता. खरेंच हातूंत विचार दिवपी लोकां खातीर एक संकेत आसा.
وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).
आनी अल्लान तुमच्यांतल्या कांय जाणांक रसीकपणान दुसऱ्यांचेर अनुग्रह दिला, पूण ज्या लोकांक अनुग्रह मेळ्ळा तांकां आपली रजत आपल्या गुलामांक दिना, जाका लागून ते तातूंत सारकेच वांटून घेतात. तर ते अल्लाची कृपा कित्याक नाकारतात?