وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།) ང་ཚོས་མུ་ས་ལ་དེབ་དང་ཕུར་ཀན་སྤྲད་པ་དེས་ཁྱེད་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ།
رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ང་ཚོའི་གཙོ་བོ། ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་སྐུ་ཚབ་ཅིག་བཏང་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་བསྟན་ནས་ཁོང་ཚོར་དཔེ་ཆ་དང་ཤེས་རབ་སློབ་སྟོན་བྱས་ནས་ཁོང་ཚོ་གཙང་མ་བཟོ་བར་མཛོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།"
كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ
kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སྐུ་ཚབ་(མུ་ཧ་མཱད་)བཏང་བ་ལྟར། ཁོང་གིས་ང་ཚོའི་ཚིག་ཕྲད་བཀླགས་ནས་ཁྱེད་ཚོ་གཙང་མ་བཟོས་པ་དང་།
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཤོག" ཅེས་བཤད་སྐབས། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ “(མ་རེད།) ང་ཚོས་ང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་(བྱེད་བཞིན་པ་)གང་མཐོང་བ་དེ་ལ་རྗེས་འཇུག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།” དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་གང་ཡང་ཤེས་ཀྱི་མེད་ལ། ལམ་སྟོན་ཡང་མེད།
ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ
Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).
དེ་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བདེན་པ་དང་མཉམ་དུ་དེབ་(ཨལ་ཀུ་རཱན་)བཏང་བ་དང་།
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ
laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).
རང་གི་གཙོ་བོར་ཐུགས་རྗེ་འཚོལ་བ་ནི་སྡིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། དེར་བརྟེན་ཁྱེད་རང་ཨ་ར་ཕ་ནས་ཐོན་པའི་སྐབས་མ་ཤ་རིལ་ཧ་རམ་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་དྲན་དགོས། ཁྱེད་རང་སྔོན་མ་ཤེས་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཡོད་ནའང་ཁོང་གིས་ལམ་སྟོན་གནང་བ་ལྟར་ཁོང་དྲན་དགོས།
فَاِنْ زَلَلْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْكُمُ الْبَيِّنٰتُ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
fa'in zalaltum mim ba‘di mā jā'atkumul-bayyinātu fa‘lamū annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ལ་དཔང་རྟགས་གསལ་པོ་སླེབས་རྗེས་ཁྱེད་རང་ཡར་ལངས་ན། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན་པ་ཤེས་དགོས།
سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་དཔང་རྟགས་གསལ་པོ་ག་ཚོད་སྤྲད་ཡོད་མེད་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོར་དྲིས་དང་། སུ་ཞིག་གིས་(བྱིན་རླབས་དེ་དག་)ཁོ་ལ་སླེབས་རྗེས་ཨ་ལཱ་ཧའི་བཀའ་དྲིན་བརྗེ་རེས་བྱེད་ན། དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཉེས་ཆད་ཧ་ཅང་དྲག་པོ་ཡོད།
كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
མིའི་རིགས་ནི་(སྔོན་ཆད་)མི་རིགས་གཅིག་རེད། དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ལུང་སྟོན་པ་བཏང་ནས་གསར་འགྱུར་ཡག་པོ་དང་ཉེན་བརྡ་བཏང་བ་རེད། དེ་ནས་ཁོང་གིས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྩོད་པ་བྱེད་པའི་གནད་དོན་ལ་ཐག་གཅོད་བྱེད་ཆེད་བདེན་པ་ཡོད་པའི་དེབ་དེ་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་བཏང་བ་རེད། དེ་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཚོ་ནི་ཕན་ཚུན་ཕྲག་དོག་གི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོང་ཚོའི་ལག་ཏུ་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་ཐོབ་རྗེས་(དེབ་དེ་)སྤྲད་པ་ཁོ་ན་ཡིན། དེར་བརྟེན་ཁོང་གི་འདོད་པ་ལྟར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོས་རྩོད་པ་བྱེད་པའི་བདེན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་རང་འདོད་པའི་མི་སུ་ཞིག་ལ་ལམ་ཐད་དུ་འཁྲིད་ཀྱི་ཡོད།
وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གིས་(ཁྱེད་རང་གི་)ཨམ་སྲུ་རྣམས་ཁ་བྲལ་ན་ཁོང་ཚོའི་སྨོན་ལམ་མཇུག་མ་བསྒྲིལ་བར་དུ་ཁོང་ཚོ་ལ་ལམ་བཟང་པོའི་ཐོག་ནས་བཀག་འགོག་བྱེད་དགོས། དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བྱེད་པའི་བསམ་ཚུལ་ངན་པ་ཞིག་གིས་བཀག་ཉར་མ་བྱེད། སུ་ཞིག་གིས་དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་ཉིད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་བྱས་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚིག་དུམ་རྣམས་འཕྱ་སྨོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞིག་ཏུ་བེད་སྤྱོད་མ་གཏོང་། ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ཐུགས་རྗེ་དྲན་པ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་སློབ་སྟོན་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་དེབ་(ཨལ་ཀུ་རཱན་)དང་ཤེས་རབ་(སུན་ན)ཞེས་པ་དེ་དྲན་དགོས། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཤེས་མཁན་ཡིན་པ་ཤེས་དགོས།
۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ
tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).
ང་ཚོས་སྐུ་ཚབ་ཁ་ཤས་ལ་གཞན་ལས་དགའ་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེའི་ནང་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་(ཐད་ཀར་)དང་མཉམ་དུ་སྐད་ཆ་བཤད་མཁན་ཡོད་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཁོང་གིས་རིམ་པ་ཁ་ཤས་མཐོ་རུ་གཏོང་མཁན་ཡོད། ང་ཚོས་མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡེ་ཤུ་ལ་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་འགའ་ཤས་སྤྲད་པ་དང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ཤུགས་སྣོན་བརྒྱབ་ཡོད། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་པ་ཡོད་ན། ཁོང་ཚོའི་རྗེས་ཀྱི་མི་ཚོས་མངོན་གསལ་ཁོང་ཚོའི་ལག་ཏུ་སླེབས་རྗེས་མི་གསོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་མི་སྲིད། འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་མི་མཐུན་པས་ཁ་ཤས་ཀྱིས་དད་པ་དང་ཁ་ཤས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་མ་བྱས། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་ན། ཁོ་ཚོས་མི་གསོད་མི་སྲིད། འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གི་ཐུགས་དགོངས་ལྟར་གནང་གི་ཡོད།
مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ
min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).
དེ་སྔོན་མི་རིགས་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་མཁན་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། ཁོང་གིས་ཨལ་ཕུར་ཀན་གསལ་སྟོན་བྱས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚིག་དུམ་ལ་ཁས་མ་བླངས་མཁན་ཚོར་ཉེས་ཆད་ལྗིད་པོ་ཕོག་རྒྱུ་རེད། སྟོབས་ལྡན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཉེས་ཆད་ཡོད།
وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ཚང་མ་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཐག་པ་(ཆོས་ལུགས)ལ་དམ་པོར་འཛིན་དགོས། རང་ཉིད་ཁ་བྲལ་མི་དགོས། ཁྱེད་རང་ཚོ་དགྲ་བོ་ཡིན་པའི་སྐབས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཐུགས་བརྩེ་དྲན་དགོས། དེ་ལྟར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ཁོང་གི་ཚིག་དུམ་འགྲེལ་བཤད་རྒྱག་ནས་ཁྱེད་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ།
تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ
tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་མེད་པར་བཀླགས་པའི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ཚིག་འདི་དག་ཡིན། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འཛམ་གླིང་ཚང་མར་(སུ་ལ་ཡང་)ནོར་འཁྲུལ་བྱེད་འདོད་མེད།
لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧྥུ་ཡིས་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་བྱམས་བརྩེ་གནང་ཡོད། དེ་སྔོན་ཨ་ལཱ་ཧྥ་ཡིས་ཁོ་ཚོའི་ཁྲོད་ནས་སྐུ་ཚབ་(མུ་ཧ་མཱད་)བཏང་བ་དང་། ཁོས་ཁོ་ཚོར་ཁོང་གི་ཚིག་ཕྲད་བཀླགས་པ་དང་། ཁོ་ཚོའི་(རྣམས)གཙང་མ་བཟོས་པ་དང་།
اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).
༼དེ་ཡང་༽ ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ "དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ང་ཚོར་བཀའ་བཏང་ཡོད། ང་ཚོས་སྐུ་ཚབ་ལ་ཡིད་ཆེས་མ་བྱེད་ཅེས་ཁོང་གིས་ང་ཚོར་མེ་ཡིས་བསྲེགས་པའི་མཆོད་འབུལ་ཞིག་མ་འཁྱེར་བར་དུ།" ངའི་སྔོན་ལ་སྐུ་ཚབ་འགའ་ཤས་ཁྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཡོང་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་ཡོད། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་རང་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་མི་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་ཅིའི་ཕྱིར་བསད་པ་རེད་དམ།
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)རྫུན་བཤད་ན། ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་ཡང་རྫུན་བཤད་པ་ཤེས་དགོས། ཁོང་ཚོས་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ངོ་མ་འཁྱེར་ཡོང་།
اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا
am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).
ཡང་ན་ཁོང་ཚོས་མི་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཕྲག་དོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ། དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཁྱིམ་རྒྱུད་ལ་དཔེ་ཆ་དང་ཤེས་རབ་སྤྲད་དེ་ཁོང་ཚོར་རྒྱལ་ཁབ་ཆེན་པོ་(དབང་ཆ་)སྤྲད་ཡོད།
مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).
ཁྱེད་རང་གིས་བཟང་པོ་གང་ཐོབ་པ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཡོང་བ་དང་། ཁྱེད་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་གང་བྱུང་བ་དེ་ཁྱེད་རང་གི་(ནོར་འཁྲུལ)ལས་བྱུང་བ་རེད། ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)མི་རིགས་ཚང་མར་སྐུ་ཚབ་ཅིག་ཏུ་བཏང་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དཔང་པོ་བྱེད་པར་འདང་ངེས་ཡིན།
مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ
may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).
སུ་ཞིག་གིས་སྐུ་ཚབ་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཉན་ན། དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཉན་ཡོད། སུ་ཞིག་གིས་(བཀའ་ཉན་དེ་ལས་)ཕྱིར་ལོག་ན། དེ་ནས་(ཤེས་)ང་ཚོས་ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོ་ཚོའི་སྲུང་སྐྱོབ་པར་བཏང་མེད།
رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا
rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).
སྐུ་ཚབ་རྣམས་ནི་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་འཁྱེར་མཁན་དང་ཉེན་བརྡ་གཏོང་མཁན་ཡིན་པས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བཏང་རྗེས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་རྩོད་པ་རྒྱག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་རེད། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ཀྱེ་མིའི་རིགས། དོན་དངོས་ཐོག སྐུ་ཚབ་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་བདེན་པ་འཁྱེར་ནས་ཁྱེད་ཚོའི་མདུན་དུ་ཡོང་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོས་ཡིད་ཆེས་མ་བྱེད་ན། (དེས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་གནོད་སྐྱོན་ཕྲན་བུ་ཡང་མི་གཏོང་།) རྒྱུ་མཚན་ནི་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཚང་མ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དབང་བ་རེད། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཤེས་མཁན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).
ཀྱེ་མིའི་རིགས། དོན་དངོས་ཐོག ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་(མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad)དང་ཁོང་གི་ངོ་མཚར་ཅན་)ནས་བདེན་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཁྱེད་ལ་སླེབས་ཡོད།
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
དེ་ནི་ཁྱེད་ལ་ཧ་རམ་ཡིན། ཤི་རྐྱེན་དང་། ཁྲག ཕག་ཤ། དེ་བཞིན་(ཤ་)ཨ་ལཱ་ཧའི་མིང་དུ་མ་བསད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་བསད་པ་རེད། དེ་བཞིན་སྐུ་འདྲའི་ཆེད་དུ་བསད་མཁན་རྣམས་ཀྱང་བཀག་འགོག་བྱས་ཡོད། དེ་བཞིན་(དེ་ཡང་བཀག་སྡོམ་བྱས་ཡོད།) ཨ་ཛ་ལམ་(མདའ་)བཀོལ་ནས་བསོད་ནམས་མང་པོ་འཐེན་རྒྱུ་དེ་(རྒྱུ་མཚན་ནི་)དེ་ནི་བྱ་སྤྱོད་ངན་པ་ཞིག་རེད། དེ་རིང་དད་པ་ཅན་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ལ་(ཕམ་པར་)རེ་བ་བློས་བཏང་ཡོད་པས་ཁོང་ཚོ་ལ་མ་འཇིགས་པར་ང་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་རོགས། དེ་རིང་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ངའི་བྱིན་རླབས་མཇུག་སྒྲིལ་ནས་ཨིསི་ལམ་ཆོས་ལུགས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ལ་ཆོག་མཆན་སྤྲད་ཡོད། འོན་ཀྱང་སུ་ཞིག་ལྟོགས་སྐོམ་གྱི་དབང་གིས་བཙན་ཤེད་ཀྱིས་སྡིག་པ་བྱེད་འདོད་པའི་དབང་གིས་མ་ཡིན་ན།
وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
ཁྱེད་རང་གིས་"ང་ཚོས་ཐོས་པ་དང་ང་ཚོས་བཀའ་ཉན་པ་"ཞེས་བཤད་སྐབས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་གནང་བའི་ཐུགས་རྗེ་དང་ཁྱེད་ལ་བཀག་འགོག་བྱེད་པའི་ཁོང་གི་ཆིངས་ཡིག་དྲན་དགོས། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་སེམས་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཚང་མ་ཤེས་མཁན་ཡིན།
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
ཀྱེ་དེབ་ཀྱི་མི་རྣམས། ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་ཁྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་གསང་བ་བྱས་པའི་དེབ་མང་ཆེ་བ་ཁྱེད་ལ་འགྲེལ་བཤད་རྒྱབ་ཡོད་པ་དང་། ཁྱེད་ཀྱིས་སྣང་མེད་དུ་བཏང་བའི་དེབ་མང་ཆེ་བ་འགྲེལ་བཤད་རྒྱབ་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་འོད་དང་དེབ་གསལ་པོ་ཞིག་སླེབས་ཡོད།
يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
དེ་དང་མཉམ་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་འདོད་པ་ལ་རྗེས་འཇུག་བྱེད་མཁན་ཚོར་ཐར་བའི་ལམ་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ཀྱེ་དེབ་ཀྱི་མི་རྣམས། ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་ཁྱེད་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་(བཏང་བ་)བར་ཆད་བྱུང་སྐབས་ཁྱེད་ལ་(ང་ཚོའི་ཁྲིམས་ལུགས་)འགྲེལ་བཤད་རྒྱབ་ཡོད། དངོས་གནས་ཁྱེད་ཚོའི་མདུན་དུ་གཏམ་བཟང་འཁྱེར་མཁན་དང་ཉེན་བརྡ་གཏོང་མཁན་ཞིག་སླེབས་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཀྱི་ཐོག་ལ་སྟོབས་ལྡན་ཡིན།
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོའི་ཆེད་དུ་(ཁྲིམས་)གཏན་འབེབས་བྱས་པ་ལྟར་ན། སུ་ཞིག་གིས་འགྲོ་བ་མིའི་རིགས་གཅིག་གི་ཚེ་སྲོག་སྲུང་སྐྱོབ་བྱས་ན་དེས་འགྲོ་བ་མིའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་སྲུང་སྐྱོབ་བྱས་ཡོད་པ་དང་འདྲ་བ་རེད། ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་གནས་ཚུལ་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་ཡོད། འོན་ཀྱང་དེ་རྗེས་ཁོང་ཚོ་མང་པོ་ཞིག་འཛམ་གླིང་གི་ས་མཚམས་ལས་བརྒལ་ཡོད།
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
མར་ཡམ་གྱི་བུ་མ་ཤི་ཀ་ནི་སྐུ་ཚབ་ཁོ་ན་ཡིན། སྔོན་ཆད་སྐུ་ཚབ་འགའ་ཤས་འདས་ཟིན་ཡོད། ཁོང་གི་ཨ་མ་ནི་བདེན་པ་ལ་དམ་འཛིན་བྱེད་མཁན་ཞིག་རེད། གཉིས་ཀས་ནམ་རྒྱུན་ཟ་མ་ཟ་བ་དང་། ང་ཚོས་ཚིག་དུམ་དེ་དག་(དབང་ཆའི་མཚོན་རྟགས་)ཁོང་ཚོར་(དེབ་ཀྱི་མི)ཇི་ལྟར་འགྲེལ་བཤད་རྒྱག་པར་དོ་སྣང་བྱོས།
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཤིག སྐུ་ཚབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཤོག" ཅེས་བཤད་སྐབས། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "ང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་གང་བྱེད་བཞིན་པ་དེ་ང་ཚོ་ལ་རན་ཚོད་འདུག" ཅེས་བཤད། ཁོང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་གང་ཡང་ཤེས་ཀྱི་མེད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོས་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་མེད་ནའང་། ཁོང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧྥ་ཡིས་"ཨོ་ཡེ་ཤུ། མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡིས། ངས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་མ་ལ་ངའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་དགོས། ཁྱོད་རང་ད་དུང་བྱིས་པའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་སྐབས་དང་ཁྱོད་རང་རྒན་རྒོན་དུ་གྱུར་སྐབས་མི་རྣམས་ལ་སྐད་ཆ་བཤད་ཐུབ་པ་རེད། ངའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་བྱིའུ་ཞིག་འཕུར་བ་དང་། དེ་ནས་ངའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་བྱིའུ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་བ་དང་། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ནས་མིག་རྒྱབ་པའི་མི་དེ་དང་ངའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་མཛེ་ནད་ཕོག་པའི་མི་དེ་ངའི་ཆོག་མཆན་འོག་ནས་ཕྱིར་འཐེན་བྱས་པ་དྲན་དགོས། ཁྱེད་རང་གིས་ཁོང་ཚོར་གནས་ཚུལ་ངོ་མ་སྤྲད་པའི་སྐབས་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ཡིད་ཆེས་མེད་མཁན་ཚོས་"འདི་ནི་མདའ་རྩེད་ངོ་མ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད"ཅེས་བཤད།
فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་བདེན་པ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་སླེབས་སྐབས་ཁས་མ་བླངས་པས་མ་འོངས་པར་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་འཕྱ་སྨོད་བྱེད་པའི་གསར་འགྱུར་(དངོས་ཡོད་)དེ་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་ཡོང་རྒྱུ་རེད།
قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
(མུ་ཧ་མཱད་) ལ་ "སུའི་དཔང་པོ་ཤུགས་ཆེ་བ་རེད་དམ།" ཁྱེད་རང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་(Allah) ཁོང་ནི་ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་དབར་གྱི་དཔང་པོ་ཡིན། ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ང་ལ་བསྟན་དོན་ནི་ངས་ཁྱོད་དང་(ཁོ་ལ་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)ཡོང་མཁན་ཚོར་ཉེན་བརྡ་གཏོང་ཆེད་ཡིན། “ངས་དཔང་པོ་བྱེད་མི་ཐུབ།” "དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་གཅིག་པུ་ནི་སྟོབས་ལྡན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པ་དང་། ཁྱེད་ཀྱིས་(ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ)འབྲེལ་བ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་གང་རུང་ལས་ང་རང་དབང་ཡིན།"
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ
wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་(སྐུ་ཚབ་རྣམས་)བཏང་བ་དང་། དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་དབུལ་ཕོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མནར་གཅོད་བཏང་བ་དང་།
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
ང་ཚོས་བཏང་བའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་ཉེན་བརྡ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། སུ་ཞིག་གིས་ཡིད་ཆེས་དང་བཅོས་སྒྲིག་བྱས་ན་དེ་ཚོར་འཇིགས་སྣང་མེད་པ་དང་ཁོ་ཚོས་སྡུག་བསྔལ་མི་བྱེད།
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་སྤྲད་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད། དེའི་སྔོན་ལ་ང་ཚོས་ནོ་ཨ་དང་ཁོང་གི་རྒྱུད་པ་ཁ་ཤས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
དེ་བཞིན་ཟ་ཀ་རི་ཡ་དང་། ཡ་ཧ་ཡ། ཨི་ས། ཨི་ལི་ཡས་བཅས་ཡིན། ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་ཡིན་པ་དང་།
وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
དེ་བཞིན་ཨིསི་མཱེལ་དང་། ཨལ་ཡ་ས་། ཡུ་ནུས། ལུཊ་བཅས་ཡིན། ང་ཚོ་ཚང་མས་མི་གཞན་ལས་མཐོ་རུ་བཏང་ཡོད།
وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
༼ང་ཚོས་ཀྱང་ཁོང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཁ་ཤས་དང་། ཁོང་ཚོའི་རིགས་རྒྱུད། ཁོང་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་ཁ་ཤས་ཀྱི་གོ་གནས་མཐོ་རུ་བཏང་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་འདེམས་སྒྲུག་བྱས་པ་དང་། (ལུང་སྟོན་པ་དང་སྐུ་ཚབ་ཆགས་ཡོད།) ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ལམ་དྲང་པོར་ལམ་སྟོན་བྱས།
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ
ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).
འདི་དག་ནི་ང་ཚོས་དེབ་དང་ཤེས་རབ་དང་ལུང་སྟོན་པའི་ནུས་པ་སྤྲད་པའི་མི་རྣམས་ཡིན། གལ་ཏེ་མི་མང་གིས་(Quraish)ཁས་མ་བླངས་ན། ང་ཚོས་དེ་ཁས་མ་བླངས་པའི་མི་རིགས་ཤིག་ལ་རྩིས་སྤྲོད་བྱེད།
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
ཁོང་ཚོས་"ཨ་ལཱ་ཡིས་མི་ལ་གང་ཡང་བསྟན་མེད་"ཅེས་བཤད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་གཟི་བརྗིད་སྤྲོད་དགོས་པ་ལྟར་མ་བྱེད། མུ་ཧ་མཱད་(ཨོ་མུ་ཧ་མཱད་) “མོ་སཱེས་མིའི་རིགས་ལ་འོད་དང་ལམ་སྟོན་བྱེད་པའི་དེབ་(ཊོ་ར)སུས་བཏང་བ་རེད། "དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་(དེ་བཏང་མཁན་)ཡིན་"ཞེས་ཤོད་དང་། དེ་ནས་(དེའི་རྗེས་སུ་)ཁོང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་ནང་རྩེད་མོ་རྩེ་བཅུག་རོགས།
قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
དོན་དམ་པར་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་བྱུང་ཡོད། སུ་ཞིག་གིས་(བདེན་པ)མཐོང་ན་(ཕན་པ་)དེ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཡིན། སུ་ཞིག་ལོང་བ་ཡིན་ན་(བདེན་པ་མཐོང་མི་ཐུབ་པ)དེ་ནི་ཕམ་མཁན་དེ་ཡིན། ང་(མུ་ཧ་མཱད་)ནི་(ཁྱེད་ཀྱི་)སྲུང་མ་མིན།
وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).
དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་དེ་དག་ཡང་ཡང་འགྲེལ་བཤད་བརྒྱབ་པ་དེས་ལྷ་མང་པོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཚོས་"ཁྱོད་ཀྱིས་ཚིག་དུམ་འདི་དག་(དེབ་ཀྱི་མི་རྣམས་ནས་)"ཞེས་བཤད་པ་དང་།
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
ཨོ་ཇིན་དང་མིའི་རིགས། ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཁྱེད་ཚོའི་སར་ཡོང་ནས་ངའི་ཚིག་དུམ་ཁྱེད་ཚོར་བརྒྱུད་སྤྲོད་བྱས་པ་དང་དེ་རིང་གི་ཚོགས་འདུའི་སྐོར་ལ་ཁྱེད་ཚོར་ཉེན་བརྡ་བཏང་མེད་དམ། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "(རེད།) ང་ཚོ་རང་ཉིད་ཀྱི་དཔང་པོ་ཡིན།" འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བས་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་ཁོང་ཚོ་རང་ཉིད་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་མཁན་དུ་གྱུར་ཡོད།
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad) ངས་ཁྱེད་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ལ་གང་བཀག་འགོག་བྱས་པ་དེ་བཀླགས་རོགས། ཁོང་དང་མཉམ་དུ་གང་ཡང་མ་འགྲོ། ཁྱེད་རང་གི་ཕ་མ་ལ་ཡག་པོ་བྱོས། ཁྱེད་རང་གི་ཕྲུ་གུ་དབུལ་ཕོངས་ཡིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མ་གསོད། ང་ཚོ་ནི་ཁྱེད་དང་ཁོ་ཚོར་འཚོ་སྐྱོང་བྱེད་མཁན་ཡིན། ཁྱེད་ཚོས་གོ་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་བཀའ་གནང་ཡོད།
وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).
དངོས་གནས་འདི་ནི་ངའི་ལམ་ཐད་ཀ་ཡིན། དེ་ནས་རྗེས་སུ་འབྲངས། ཁྱེད་རང་ཁོང་གི་ལམ་ནས་ཁ་གཏོར་བའི་ལམ་གཞན་ལ་མ་འགྲོ་རོགས། དེ་ལྟར་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཚོར་དད་པ་བརྟན་པོ་བྱེད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང་ཡོད།
ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་ཡག་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོའི་ཐོག་ལ་(ང་ཚོའི་བྱིན་རླབས་)མཇུག་སྒྲིལ་ཆེད་དུ་(ང་ཚོའི་བྱིན་རླབས་) དེབ་དེ་སྤྲད་པ་དང་།
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
ཀྱེ་ཨ་དཱམ་གྱི་རིགས་བརྒྱུད་རྣམས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཁྱེད་ཚོའི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས་ངའི་ཚིག་ཕྲེང་རྣམས་ཁྱེད་ཚོར་བཤད་པ་ཡིན་ན།
وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ནུ་མའི་འོག་ནས་ཆུ་བོ་རྒྱུག་པའི་དགྲ་ལན་དེ་རྩ་བ་ནས་མེད་པར་བཟོས་ཡོད། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ང་ཚོར་མ་སྟོན་ན་ང་ཚོ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བདེན་པ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་ཡོད། ཁྱེད་ཚོས་བྱས་པའི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་འདི་ནི་ཁྱེད་ཚོར་ཤུལ་འཛིན་བྱུང་བའི་ལྷ་ཡུལ་ཡིན།