لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ
laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
දුර්වලයන්ට, රෝගීන්ට සහ තමන් වියදම් කරන දේ නොලැබෙන අයට, ඔවුන් අල්ලාහ්ට සහ ඔහුගේ දූතයාට අවංක නම්, (යුද්ධයට නොයෑම) පාපයක් නොවේ. යහපත කරන මිනිසුන්ට දොස් පැවරීමට කිසිදු හේතුවක් නැත. අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයානුකම්පිත,
وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ
wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).
ඔබ (මුහම්මද්) තුමා වෙත පැමිණෙන අය කෙරෙහි (පාපයක් හෝ නැත), ඔබ ඔවුන්ට වාහනයක් ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටින අතර, පසුව ඔබ "ඔබව රැගෙන යාමට මට වාහනයක් නොලැබුණි" යැයි පවසන අතර පසුව ඔවුන් ආපසු පැමිණේ. ඔවුන්ගේ ඇස්වලින් කඳුළු ගලා යන අතර ඔවුන් දුකෙන් සිටින නිසා, ඔවුන් (යුද්ධයට යාමට) වියදම් කළ යුතු දේ ඔවුන්ට නොලැබුණු නිසා.