لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ
laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Թույլերի, հիվանդների և նրանց համար, ովքեր չեն ստանում այն, ինչ կծախսեն, մեղք չկա, եթե նրանք անկեղծ են Ալլահի և Նրա Մարգարեի հանդեպ: Չկա որևէ պատճառ մեղադրելու բարիք գործողներին: Եվ Ալլահը ներողամիտ է, ամենաողորմած:
وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ
wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).
Եվ նրանց համար, ովքեր գալիս են քեզ մոտ (Մուհամմադ), մեղք չկա, որ դու նրանց մեքենա տաս, ապա ասես. «Ես մեքենա չեմ ստացել քեզ տանելու համար», ապա նրանք վերադառնում են, մինչդեռ նրանց աչքերը լցվում են արցունքներով, քանի որ տխուր են, քանի որ չեն ստացել այն, ինչ ծախսելու էին (պատերազմի գնալու համար):
لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ
laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥaraj(uw), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa may yatawalla yu‘ażżibhu ‘ażāban alīmā(n).
Կույրերի, հաշմանդամների և հիվանդների վրա մեղք չկա (եթե նրանք չեն մասնակցում պատերազմին): Ով որ հնազանդվի Ալլահին և Նրա Մարգարեին, Նա նրան կտանի դրախտ, որի տակ գետեր են հոսում, բայց ով որ շրջվի, Նա նրան կպատժի ցավոտ պատժով: