67
Q.S Аль-Анфаль (8:67)
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Не належыць прароку трымаць у палонных, перш чым ён зможа скалечыць сваіх ворагаў на зямлі. Вы жадаеце зямных даброт, а Алах жадае (узнагароды) у замагільным жыцці (для вас). Алах усемагутны, мудры.