ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
דעמאָלט האָט איר (די קינדער פֿון ישׂראל) זיך געהרגעט און אַרויסגעטריבן אַ גרופּע פֿון אײַך פֿון זייערע היימען. איר האָט איינער דעם אַנדערן געהאָלפֿן אין שלעכטס און פֿײַנדשאַפֿט. און אויב זיי זענען געקומען צו אײַך ווי געפֿאַנגענע, האָט איר זיי אויסגעלייזט, כאָטש עס איז אײַך פֿאַרווערט געוואָרן זיי אַרויסצוטרייבן. גלויבט איר אין אַ טייל פֿונעם בוך (תּורה) און נישט גלויבט אין אַ טייל? דעמאָלט איז נישטאָ קיין באַלוינונג פֿאַר די צווישן אײַך וואָס טוען דאָס נאָר שאַנדע אין לעבן פֿון דער וועלט, און אין טאָג פֿון תחיית המתים וועלן זיי צוריקגעגעבן ווערן צו דער שטרענגסטער שטראָף. און אַלאַ איז נישט אומבאַוואוסטזיניק פֿון וואָס איר טוט.
فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ
fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.
אַלזאָ אויב איר טרעפֿט מענטשן וואָס גלויבן נישט (אויפן שלאַכטפעלד), דאַן שלאָגט זיי אויף די האַלדז. ווייטער, ווען איר האָט זיי באַזיגט, נעמט זיי געפאנגען, און דערנאָך קענט איר זיי באַפֿרײַען אָדער אָננעמען אַ כופר ביז דער מלחמה איז פֿאַרענדיקט. אַזוי איז עס, און אויב אַלאַה וואָלט געוואָלט וואָלט ער זיי פֿאַרניכטעט, אָבער ער וועט אײַך פּרובירן איינער קעגן דעם אַנדערן. און די וואָס שטאַרבן אין דעם וועג פֿון אַלאַה, אַלאַה פֿאַרשווענדט נישט זייערע מעשים.