وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ
wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).
Ha na soñjit ket biskoazh eo marv ar re a gouezh war hent Allah ; E gwirionez, bevañ a reont e-kichen o Aotrou hag e resevont boued,
فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ
fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Laouen e oant gant ar mad a oa bet roet dezho gant Allah, ha laouen e oant gant ar re a chome war o lerc'h ha n'o doa ket c'hoazh o c'hounezet, ne oa ket aon ebet evito ha ne oant ket glac'haret.
۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا
falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
Dre-se, ra stourmo ar re a werzh o buhez bedel evit an amzer da zont war hent Allah. Ha piv bennak a stourmo war hent Allah, hag a gouezho pe a vo trec'h, e roimp dezhañ ur gopr bras.
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).
Hag ar re a zivro war hent Allah, neuze e vezont lazhet pe e varvont, e gwirionez, Allah a roio dezho chañs vat (an neñv). Hag e gwirionez eo Allah an hini a ro ar boued gwellañ.
فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ
fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.
Setu ma kejañ gant tud na gredont ket (war an dachenn emgann), skoit war o c'houzoug. Ouzhpenn-se, pa ho po trec'het anezho, kemer anezho prizoniad, ha goude-se e c'hellit o leuskel pe degemer daspren betek ma vo echu ar brezel. Evel-se emañ, ha ma vije bet c'hoant gant Allah e vije bet distrujet anezho, met amprouiñ a raio ac'hanoc'h an eil a-enep egile. Hag ar re a varv war hent Allah, Allah ne goll ket o oberoù.
سَيَهْدِيْهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْۚ
sayahdīhim wa yuṣliḥu bālahum.
Allah a gaso anezho hag a wellao o stad,
وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ
wa yudkhiluhumul-jannata ‘arrafahā lahum.
hag o degemeras er baradoz m'en doa o kinniget.