۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
Әммә улар тыныслыҡҡа ынтылһа, уны ҡабул ит һәм Аллаһҡа тәүәккәл ит. Ысынлап та, Ул барыһын да ишетеүсе, белеүсе!
اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
Һеҙҙең менән килешеү төҙөгән һәм улар (килешеүҙең йөкмәткеһен) һис тә кәметмәгән һәм (йәки) һеҙгә дошман булған бер кемгә лә ярҙам итмәгән мөшриктәрҙән башҡа, һуңынан уларға вәғәҙәләрен үтәгеҙ, ваҡыт сикләнгәнсе. Ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләрҙе ярата.
كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ
kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).
Нисек инде (шундай килешеү бар икән), хатта улар һеҙҙең өҫтөгөҙҙә еңһә, һеҙҙең менән туғанлыҡ мөнәсәбәттәрен һаҡламаһалар ҙа, килешелгәнгә иғтибар итмәҫтәр ҙә (йәки иғтибар итмәҫтәр ҙә). Улар һине ауыҙҙары менән ҡыуандыра, ә күңелдәре уларҙы кире ҡаға. Уларҙың күбеһе яуыз кешеләр (вәғәҙәләрен үтәмәйҙәр).