مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ
mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
རྒྱལ་ཁབ་ཁ་ཤས་ཀྱི་མི་མང་ལ་ཨ་ལཱ་ཧྥ་ཡིས་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་སྤྲད་པའི་འཕྲོག་བཅོམ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ནོར་(ཕའི་)དེ་ཨ་ལཱ་ཧྥ་ཡི་སྐུ་ཚབ་དང་། ཉེ་འབྲེལ་(ར་སུལ)། དྭ་ཕྲུག། དབུལ་ཕོངས་དང་། ཕོ་ཉ་དེས་གང་གནང་བ་དེ་ཁས་བླངས་ཤིག ། ཁོས་ཁྱོད་ལ་གང་བཀག་འགོག་བྱེད་པ་དེ་བཞག་རོགས། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཉེས་ཆད་ཧ་ཅང་དྲག་པོ་ཡོད།