مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ
mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Be nga be fali be aɲanbeun ninnge’m be sa nun’n (fai’) mɔ Allah fali mannin i sran ng’ɔ sunmannin be’n (m’ɔ fin’n) nvle sunman be nunfuɛ’m be liɛ’n, ɔ ti Allah, ɔ nin sran ng’ɔ sunmannin be’n, ɔ nin i osufuɛ mun (Rasul), ɔ nin aɲanbeunfuɛ mun, ɔ nin yalɛfuɛ mun, ɔ nin sran nga be o atin bolɛ nun’n, be liɛ, naan sika sɔ’n w’a sinman aɲanbeunfuɛ nga be o amun afiɛn’n be ngunmin be afiɛn. Like kwlaa nga Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ’n fa man amun’n, amun sɔ nun. Yɛ like ng’ɔ tannin amun’n, amun yaci i lɛ. Yɛ amun sro Allah. Nanwlɛ, Allah tu sran fɔ kekle kpa.