فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
དེར་བརྟེན་ཏ་ལུཊ་ཡིས་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་འཁྱེར་ཡོང་སྐབས་ཁོང་གིས་"ཨ་ལཱ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ཆུ་བོ་ཞིག་གིས་བརྟག་དཔྱད་བྱེད། དེར་བརྟེན་སུ་ཞིག་གིས་(དེའི་ཆུ་)འཐུང་ན་དེ་ངའི་རྗེས་འཇུག་པ་མ་རེད། འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་ཁ་ཤས་མ་གཏོགས་ཁོང་ཚོས་འཐུང་བ་རེད། ཁོང་(ཏ་ལུཊ་)དང་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་དད་པ་བསྐྱེད་མཁན་ཚོས་ཆུ་བོ་བརྒལ་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"ང་ཚོས་དེ་རིང་ཇ་ལུཊ་དང་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་ལ་ཁ་གཏད་གཅོག་པར་ཤུགས་ཆེན་པོ་མེད་"ཅེས་བཤད། ཁོང་ཚོ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཐུག་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོས་"ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་སྡེ་ཚན་ཆུང་ཆུང་ག་ཚོད་ཀྱིས་སྡེ་ཚན་ཆེན་པོ་ཕམ་པར་བརྒྱབ་པ་རེད།" དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་མཁན་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད།
وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཇ་ལུཊ་དང་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་ལ་གདོང་ལེན་བྱེད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ང་ཚོར་བཟོད་སྒོམ་གནང་དང་།
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་སྡེ་ཚན་གཉིས་ཀྱིས་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་པས་(ཕྱིར་འཐེན་བྱེད་འདོད་ཡོད་)ན། ཨ་ལཱ་ཧ་ཁོང་ཚོའི་རོགས་པ་ཡིན་ནའང་། དེར་བརྟེན་དད་ལྡན་པ་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་གཅིག་པུ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས།
بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ
balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).
“རེད།”(འདང་ངེས་ཡིན།) གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཁོང་ཚོས་གློ་བུར་དུ་ཁྱེད་ལ་འཇབ་རྒོལ་བྱེད་སྐབས་བཟོད་སྒོམ་དང་ཆོས་ལུགས་ལྡན་པ་ཡིན་ན།
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་ཚིག་དེ་ཚོ་སྨོན་ལམ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད། "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལགས། ང་ཚོའི་སྡིག་པ་དང་ང་ཚོའི་ལས་ཀའི་ནང་ང་ཚོའི་ཚད་ལས་བརྒལ་བའི་བྱ་སྤྱོད་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་ནས་ང་ཚོའི་གནས་བབ་བརྟན་པོ་བཟོས་ནས་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་ཚོའི་འགོག་ཐབས་ལ་རོགས་སྐྱོར་གནང་རོགས།"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། བཟོད་སྒོམ་དང་བཟོད་སྒོམ་ཤུགས་ཆེ་རུ་གཏོང་བ་དང་། དོགས་ཟོན་བྱེད་དགོས། (ཁྱེད་རང་གི་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་ས་མཚམས་སུ) དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱེད་དགོས།
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཚོའི་ནང་ནས་མི་གཉིས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་(རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་སྒོ་ཆེན་བརྒྱུད་ནས་འཇབ་རྒོལ་བྱོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོ་དེའི་ནང་དུ་འཛུལ་ན་ཁྱེད་རང་ཚོ་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོ་དད་པ་ཅན་ཡིན་ན།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དམག་མི་(དགྲ་བོ)དང་འཕྲད་ན།
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ
wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་ཉན་ནས་རྩོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག དེས་ཁྱེད་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་པ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་སྟོབས་ཤུགས་མེད་པར་གྱུར་བ་དང་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་བཟོད་སྒོམ་ཅན་གྱི་མི་རིགས་དང་མཉམ་དུ་ཡོད།
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
ཨོ་ལུང་སྟོན་པ་(མུ་ཧ་མཱད་)! དད་ལྡན་མང་ཚོགས་ཀྱི་འཐབ་རྩོད་ཀྱི་སྙིང་སྟོབས་འབར་བར་བྱས། ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་བཟོད་པ་ཅན་གྱི་མི་ཉི་ཤུ་ཡོད་ན་དེ་དག་གིས་ངེས་པར་དགྲ་བོ་ཉིས་བརྒྱ་བཅོམ་པར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་མི་བརྒྱ་(བཟོད་སྒོམ་ཅན་)ཡོད་ན་ཁོང་ཚོས་ངེས་པར་དུ་མི་དད་པ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཕམ་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན།
اَلْـٰٔنَ خَفَّفَ اللّٰهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ اَنَّ فِيْكُمْ ضَعْفًاۗ فَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَّغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ اَلْفٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفَيْنِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
al'āna khaffafallāhu ‘ankum wa ‘alima anna fīkum ḍa‘fā(n), fa iy yakum minkum mi'atun ṣābiratuy yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum alfuy yaglibū alfaini bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
ད་ལྟ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་སྟབས་བདེ་རུ་བཏང་ཡོད། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་ཞན་ཆ་ཡོད་པ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་བཟོད་སྒོམ་ཅན་གྱི་མི་བརྒྱ་ཡོད་ན། ཁོང་ཚོས་(དགྲ་བོ)བརྒྱ་གཉིས་ལ་ངེས་པར་དུ་ཕམ་པར་བརྒྱབ་ཐུབ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་མི་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་(བཟོད་སྒོམ་ཅན་)ཡོད་ན། ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་མི་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་ལ་ཕམ་པར་བརྒྱབ་ཐུབ་པ་ངེས་པར་དུ་ཡིན། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་མཁན་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད།
ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ
allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).
༼དེ་ཡང་༽ མི་དེ་ཚོ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཁོང་ཚོའི་ཕ་ཡུལ་ནས་ཕྱིར་འབུད་བཏང་བ་དེ་ཚོ་ཁོང་ཚོས་"ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན་"ཞེས་བཤད་པ་དེ་རེད། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མི་གཞན་གྱིས་མི་ཁ་ཤས་ལ་དྲག་སྤྱོད་བྱེད་པ་དེ་ཁས་མ་བླངས་ན། ཡེ་ཤུའི་དགོན་པ་དང་། ཆོས་ཁང་། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཕྱག་མཆོད་ཁང་། ཁ་ཆེའི་ལྷ་ཁང་བཅས་གཏོར་བརླག་ཐེབས་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་(ཆོས་ལུགས)ལ་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན་ཚོར་ངེས་པར་དུ་རོགས་རམ་བྱེད་ཀྱི་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَنْصُرُوا اللّٰهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ اَقْدَامَكُمْ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in tanṣurullāha yanṣurkum wa yuṡabbit aqdāmakum.
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་(ཆོས་ལུགས་)ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་ན། ངེས་པར་དུ་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་པ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་གནས་བབ་སྲ་བརྟན་དུ་གཏོང་རྒྱུ་རེད།