وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ
wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).
Әгәр яуап бирһәгеҙ, үҙегеҙгә килтерелгән ғазапҡа тиң (яуап) менән яуап бирегеҙ. Әммә сабыр булһаң, ысынлап та, сабыр кеше өсөн шул яҡшыраҡ.
۞ ذٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوْقِبَ بِهٖ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ
Żālika wa man ‘āqaba bimiṡli mā ‘ūqiba bihī ṡumma bugiya ‘alaihi layanṣurannahullāh(u), innallāha la‘afuwwun gafūr(un).
Шулай итеп, кем үҙе кисергән (тиранлыҡ) эҙәрлекләүҙәргә нисбәттә ҡайтарһа, һуңынан уға (тағы ла йәберләүҙәр ҡылынһа), һис шикһеҙ, Аллаһ уға ярҙам итер. Ысынлап та, Аллаһ ярлыҡаусы, ярлыҡаусы!
وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ
wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
Ә яуызлыҡ өсөн әжер – тейешле яуызлыҡ, әммә кем ғәфү итһә һәм (яуызлыҡ ҡылғандарға) изгелек эшләһә, әжер Аллаһтан булыр. Ысынлап та, Ул залимдарҙы яратмай.