يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).
Эй касоне, ки имон овардаед, омода бошед ва гурӯҳ-гурӯҳ ё якҷоя (ҳамзамон) ба майдони ҷанг биравед.
وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا
wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).
Ва вақте ки дар замин сафар мекунед, агар аз ҳамлаи кофирон тарсед, бароятон гуноҳе нест, ки намозҳои қасрро бихонед. Зеро кофирон душманони воқеии шумо ҳастанд.
وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا
wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
Ва агар ту (Муҳаммад) дар миёни онҳо (дӯстонат) бошӣ ва мехоҳӣ бо онҳо намоз гузорӣ, пас бигзор гурӯҳе аз онҳо бо ту истода (намоз бихонанд) ва силоҳҳои худро бардоранд, пас вақте ки онҳо (ки бо ту намоз мехонанд) саҷда кунанд (як ракъатро тамом кунанд), бояд аз пушти ту (барои рӯ ба рӯи душман) ҳаракат кунанд ва бигзор гурӯҳи дигаре биёянд, ки намоз нахондаанд, пас бо ту намоз гузоранд ва бояд омода шаванд, ҳушёр ва силоҳҳои худро пӯшанд. Кофирон мехостанд, ки шумо дар бораи силоҳ ва дороии худ бепарво бошед, пас онҳо якбора ба шумо ҳамла карданд. Ва агар шумо аз сабаби борон ё бемор буданатон дар мушкилот бошед, силоҳҳои худро гузоридан барои шумо ҷоиз аст ва омода бошед. Албатта, Аллоҳ барои кофирон азоби хоркунанда омода кардааст.
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا
wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).
Ва касоне, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, ба биҳишт дохил мешавем, ки аз зери он наҳрҳо ҷорӣ аст ва онҳо дар он ҷо ҷовидон хоҳанд монд. Ва ваъдаи Худо ҳақ аст. Кист дар суханони худ аз Худо ростгӯтар?
وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ دُبُرَهٗٓ اِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ اَوْ مُتَحَيِّزًا اِلٰى فِئَةٍ فَقَدْ بَاۤءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ
wa may yuwallihim yauma'iżin duburahū illā mutaḥarrifal liqitālin au mutaḥayyizan ilā fi'atin faqad bā'a bigaḍabim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).
Ва ҳар кӣ дар он вақт рӯй гардонад, ҷуз он ки барои ҷанг ё пайвастан ба лашкари дигар баргардад, пас, албатта, бо хашми Худо бармегардад ва ҷойгоҳи ӯ ҷаҳаннам аст ва он бадтарин ҷойгоҳ аст.
فَاِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
fa immā taṡqafannahum fil-ḥarbi fa syarrid bihim man khalfahum la‘allahum yażżakkarūn(a).
Пас, агар онҳоро дар ҷанг мағлуб кунӣ, пас, касонеро, ки аз пасашон ҳастанд, бо нобуд кардани онҳо пароканда кун, то дарс гиранд.
وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ
wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).
Ва агар ту (эй Муҳаммад) аз хиёнате аз ҷониби гурӯҳе тарс дорӣ, пас, онро ба таври шоиста ба онҳо баргардон. Зеро Худо мардуми хиёнаткорро дӯст намедорад.
وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
Ва бо тамоми қудрати худ барои муқобила бо онҳо бо нерӯе, ки доред ва бо савораҳое, ки метавонанд душманони Худо, душманони шумо ва дигаронро, ки шумо намешиносед, вале Худо медонад, боздоранд, омода шавед. Ҳар чизеро, ки дар роҳи Худо харҷ мекунед, ба шумо мукофоти муносиб дода мешавад ва ба шумо зулм карда намешавад.
۞ وَاِذَا رَاَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ اَجْسَامُهُمْۗ وَاِنْ يَّقُوْلُوْا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْۗ كَاَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ ۗيَحْسَبُوْنَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْۗ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْۗ قَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۖاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa iżā ra'aitahum tu‘jibuka ajsāmuhum, wa iy yaqūlū tasma‘ liqaulihim, ka'annahum khusyubum musannadah(tun), yaḥsabūna kulla ṣaiḥatin ‘alaihim, humul-‘aduwwu faḥżarhum, qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
Ва вақте онҳоро бубинӣ, ҷисмашон туро ба ҳайрат меорад. Ва агар сухан гӯянд, ба суханонашон гӯш медиҳӣ. Онҳо мисли чӯби такязадаанд. Онҳо фикр мекарданд, ки ҳар фарёд ба сӯи онҳост. Онҳо душмани (ҳақиқии) ҳастанд, пас аз онҳо эҳтиёт шавед; Худо онҳоро ҳалок кард. Чӣ гуна онҳоро (аз ҳақиқат) баргардонидан мумкин аст?
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
Эй касоне, ки имон овардаед, баъзе аз занону фарзандонатон душманони шумо ҳастанд, пас, аз онҳо ҳазар кунед ва агар онҳоро афв кунед ва боадабона рафтор кунед ва гуноҳонашонро бахшед, Худо бахшанда ва меҳрубон аст!