1
Q.S Al-Adiyat (100:1)
وَالْعٰدِيٰتِ ضَبْحًاۙ
wal-‘ādiyāti ḍabḥā(n).
Dal cjaval di vuere che al galope e al anfiave,
2
Q.S Al-Adiyat (100:2)
فَالْمُوْرِيٰتِ قَدْحًاۙ
fal-mūriyāti qadḥā(n).
e cjavâi che a butin scjaldins (cul colp des lôr zovis),
3
Q.S Al-Adiyat (100:3)
فَالْمُغِيْرٰتِ صُبْحًاۙ
fal-mugīrāti ṣubḥā(n).
e il cjaval che al atac (di colp) a buinore,
4
Q.S Al-Adiyat (100:4)
فَاَثَرْنَ بِهٖ نَقْعًاۙ
fa'aṡarna bihī naq‘ā(n).
cussì che al sburte vie la polvar,
5
Q.S Al-Adiyat (100:5)
فَوَسَطْنَ بِهٖ جَمْعًاۙ
fawasaṭna bihī jam‘ā(n).
po dopo cjarît intal mieç dal grup nemì,