كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ
kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
Сугыш сезгә фарыз, гәрчә ул сезнең өчен күңелсез булса да. Ләкин сезгә нәрсәдер ошамаска мөмкин, гәрчә ул сезнең өчен файдалы булса да, һәм сезгә нәрсәдер ошарга мөмкин, гәрчә ул сезнең өчен файдалы булмаса да. Аллаһ белә, ә сез белмисез.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
Кешеләргә игътибар итмисезме, аларга: "Кулларыгызны тыегыз (сугыштан), намаз укыгыз һәм зәкят бирегез!" – дип әйтелсә, аларга игътибар итмисезме? Алар сугышырга тиеш булгач, кинәт кенә кайберләре (монафыйклар) кешеләрдән (дошманнардан) курка башладылар, Аллаһтан курыккан кебек, хәтта аннан да ныграк курка башладылар. Алар: "Ий Раббыбыз, ни өчен безгә сугышырга мәҗбүр иттең? Ни өчен безгә сугышырга вакыт бирмәдең?" – диделәр. Әйт: "Бу дөньяда ләззәтләр аз, ә ахырәт тәкъва кешеләр өчен яхшырак (сугыш өчен бүләкләр алу) һәм сезгә бернинди дә золым кылынмас".
كَمَآ اَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْۢ بَيْتِكَ بِالْحَقِّۖ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ لَكٰرِهُوْنَ
kamā akhrajaka rabbuka mim baitika bil-ḥaqq(i), wa inna farīqam minal-mu'minīna lakārihūn(a).
Раббыбыз сезгә, мөэминнәрдән бер таифә яратмаса да, өйләрегездән хаклык белән чыгыгыз дип әмер иткән кебек,
يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ
yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).
Алар, (Мөхәммәд пәйгамбәр), хаклык ачыкланганнан соң (җиңәчәкләре) турында синең белән бәхәсләшәләр, гүя аларны үлемгә алып кителгәннәр кебек, алар (аны) карап торган хәлдә.