يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).
हे भावार्थी! तुमचेर हल्लो करपाक सोदपी अविश्वासी मेळ्ळे जाल्यार मागीर तांकां फाटीं वळूं नाकात (फाटीं पयस).
وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ دُبُرَهٗٓ اِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ اَوْ مُتَحَيِّزًا اِلٰى فِئَةٍ فَقَدْ بَاۤءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ
wa may yuwallihim yauma'iżin duburahū illā mutaḥarrifal liqitālin au mutaḥayyizan ilā fi'atin faqad bā'a bigaḍabim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).
आनी जो कोण त्या वेळार फाटीं वळटा, झुजाची (रणनीती) वा दुसऱ्या सैन्यांत सामील जावप सोडल्यार, मागीर खरेंच, तो अल्लाच्या रागान परत येतलो आनी ताचें निवासस्थान नरक आसतलें, खरेंच एक वायट गंतव्य.
قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).
म्हणात, “तुमचे बापूय, तुमचे पूत, तुमचे भाव, तुमचीं बायलो, तुमचे नातेदार, तुमी मेळयल्ली संपत्ती, तुमी ज्या वेपारांत ताच्या उणावाक भियेतात आनी तुमी ज्या राबित्यांत खोशी जातात, ते तुमकां अल्ल आनी ताच्या दूता परस चड प्रिय आसत जाल्यार आनी ताच्या मार्गांत यत्न करतात जाल्यार अल्ला आपलो निर्णय घेवचे मेरेन वाट पळोवची.” आनी अल्ला आज्ञाभंग करपी लोकांक मार्गदर्शन करीना.
فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ
fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).
फाटीं उरिल्ले (झुजांत वांटो घेवंक नाशिल्ले) अल्लाच्या दूता (स.अ.व.) फाटल्यान शांतपणान बसपाक खोशी जाताले. तांकां आपली गिरेस्तकाय आनी अल्लाच्या मार्गांतल्या जिवितान जिहाद आवडनाशिल्ली आनी तांणी म्हणलें, "ह्या उश्णतेंत (झगडपाक) भायर सरूं नाकात." म्हण (हे मुहंमद), "नरकाचो उजो चड गरम आसा," तांकां फकत खबर आसलें जाल्यार.