فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
Odolesqe Ov (Allah) akceptisarda les laćhe akceptàciaça, barărdăs les laćhe barvalipnasqe thaj dineas lesqi griźa e Zakariaqe. Sako drom kana o Zakaria avela te dikhel les ko mihrab (specialno than vash o služipe), vov arakhlja xabe paše leste. Vov phenda, "O Maryam! Katar lias akava?" Voj (Maryam) dineas anglal, “Katar o Allah si.” O Allah dela habe koske mangela bi te ginavel.
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).
Kodo si nesave katar e na dikhline nevimata save amen sikadam tuke (Muhammad), vi te na sanas lenca kana von thode pire pen (te cirden o loto) pe savo lendar ka arakhel e Maryam. Ai tu chi sanas lensa kana marenaspe.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ
ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).
Thaj phenen (Muhammad) e Maryam-esqi paramìći anθ-i Knjiga (Al-Qur'an), (vaś te phenas) kana voj ćhudǎs pes anθar laqi famìlia anθ-o jekh than anθ-o est (Baitulmaqdis),
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا
fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).
pala kodo thovdas jekh perdelo (so arakhelas les) lendar; atunči amen bičhaldam leste Amaro duxo (Jibril), odolesqe vov sikavdăs pes anglal leste anθ-i perfekto manuśikani fòrma.
قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا
qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).
Voj (Maryam) phendas, "Sar te avel man čhavo, kana khonik (manuš) či astarda man thaj me či sim kurva!"
يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ
yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).
O phen e Haruneski (Maryam)! Chio dad nai nasul manush ai chi dei nai kurvia."
وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ
wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).
Thaj (te na bistren i paramiči e Maryam-eski) savi inkerdas lako patǐvipen, atunć Amen ćhudam (lako duxo) katar amende anθ-o lako (trupo); Amen kergjam oleske thaj leskere čhaven semno (Allahesko barope) bašo sa e lumija.