وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).
No (hanoin hikas) wainhira anju sira dehan, "O Maryam! Loos duni, Allah hili ona ó, hamoos ó, no fó prioridade ba ó aas liu feto hotu-hotu iha mundu hotu-hotu (iha tempu ne'ebá).
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
no Maryam, Imran nia oan-feto, ne'ebé mantein nia onra, depois Ami dada iis ba nia knotak Ami nia espíritu (kriadu) balun; no nia konfirma nia Na'i nia liafuan sira no nia livru sira; no nia maka ema ida ne'ebé obediente.