36
Q.S Ali Imran (3:36)
فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
P’esei ora el a duna lus na dje, el a bisa: “O mi Señor, mi a duna lus na un yu muhé.” Aunke Allah sa mihó kiko el a duna lus na dje, i hende hòmber no ta meskos ku hende muhé. “I mi a dun’é e nòmber Maryam, i mi ta pidi Bo protekshon p’e i su yunan i nietunan for di (e interferensia di) e diabel maldishoná.”