فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
Kumta haba ka la kha ia ka, ka la ong, “Ko Kynrad jong nga, nga la kha ia ka khun kynthei.” Wat la U Allah U tip bha ia kaei kaba u la kha, bad ki shynrang kim long kumjuh bad ki kynthei. "Bad nga la ai ia ka kyrteng Maryam, bad nga pan ia ka jingiada jong Me na ka bynta jong ka bad ki khun ki kti bad ki khun ki kti jong ka na (ka jingpynthut jong) u ksuid ba la tim."