36
Q.S Али Имран (3:36)
فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
Ҫавӑнпа та вӑл ӑна ҫуратсан: «Эй, Ҫӳлхуҫам, эпӗ хӗр ҫуратрӑм», — тенӗ. Аллах хӑй мӗн ҫуратнине лайӑхрах пӗлет пулин те, арҫынсем хӗрарӑмсемпе пӗр пек мар. «Эпӗ ӑна Марьям ят патӑм, ӑна тата унӑн ачисемпе мӑнукӗсене ылханлӑ шуйттанран хӳтӗлеме ыйтатӑп».