Принять ислам, нажмите здесь
Ислом Ал-Ҳақ: Қуръон ва Ҳадис
(Исломи ҳақиқӣ)



Мавзӯъ - Al-Qur'an Kisah-kisah dan perumpamaan dalam Al Qur'an Kisah-kisah Al Qur'an Kisah orang-orang Nasrani dalam Alquran Kemurkaan Allah terhadap orang Nasrani
Натиҷаҳои ҷустуҷӯи оятҳо :
Ҳамагӣ оятҳо : 4
7
Q.S Ал-Фотиҳа (1:7)

صِرَاطَ الَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ ەۙ غَيْرِ الْمَغْضُوْبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّاۤلِّيْنَ ࣖ

Ṣirāṭal-lażīna an‘amta ‘alaihim, gairil-magḍūbi ‘alaihim wa laḍ-ḍāllīn(a).

(яъне) роҳи касоне, ки бар онҳо неъмат додаӣ; на (роҳи) хашмгинон ва на (ва) роҳи гумроҳон.


14
Q.S Ал-Моида (5:14)

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

Ва аз касоне, ки мегӯянд: «Мо масеҳӣ ҳастем», бо онҳо паймон гирифтем, аммо онҳо (қасдан) баъзе аз пандҳоеро, ки ба онҳо ҳушдор дода шуда буд, фаромӯш карданд. Пас, то рӯзи қиёмат дар миёни онҳо душманӣ ва кина афкандем. Ва Худо ба зудӣ онҳоро аз он чӣ мекарданд, огоҳ хоҳад кард.


73
Q.S Ал-Моида (5:73)

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

Ба дурустӣ, касоне, ки мегӯянд Аллоҳ яке аз сегона аст, кофир шудаанд, дар ҳоле ки ҳеҷ маъбуде ҷуз Аллоҳи ягона вуҷуд надорад. Агар аз он чӣ мегӯянд, бознаистанд, касоне аз онҳо, ки кофир шудаанд, азоби дардноке хоҳанд дошт.


30
Q.S Ат-Тавба (9:30)

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

Ва яҳудиён гуфтанд: «Узайр писари Худо» ва насоро гуфтанд: «Масеҳ писари Худо». Инҳо суханоне ҳастанд, ки аз даҳонашон мебароянд. Онҳо ба суханони кофирони пешин монанданд. Худо онҳоро лаънат мекунад; чӣ гуна онҳо аз ҳақ рӯй гардонданд?