Islaamaa seeni, asi tuqi
Islaama Al-Haq: Qur’aana fi Hadith
(Islaama dhugaa)



Mata duree - Al-Qur'an Kisah-kisah dan perumpamaan dalam Al Qur'an Kisah-kisah Al Qur'an Kisah orang-orang Nasrani dalam Alquran Akidah orang-orang Nasrani

Bu’aan barbaacha aayata :
Walumaagalatti aayata : 14
111
Q.S Albaqaraa (2:111)

وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

Isaanis (Yihudoonni fi Kiristaanonni) "Yihuudota ykn Kiristaanota malee namni samii hin seenu" jedhan. Sun (qofa) hawwii isaaniiti. “Dhugaa yoo dubbatte ragaa dhugaa keetii natti agarsiisi” jedhi.


113
Q.S Albaqaraa (2:113)

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Yihudoonni immoo "Kiristaanonni homaa hin qaban" jedhu, Kiristaanonni (akkasumas) "Yihudoonni homaa hin qaban" jedhu, osoo Kitaaba dubbisanillee. Akkasuma namoonni beekumsa hin qabne waan dubbatan dubbatu. Kanaafu Rabbiin guyyaa qiyaamaa isaan irratti murteessa, waan isaan falman ilaalchisee.


183
Q.S Albaqaraa (2:183)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

Yaa warra amantan! Soomanni akkuma warra isin duraatiif ajajame akka isin Waaqayyoon sodaattaniif siif murtaa'eera, .


20
Q.S Aali Imraan (3:20)

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Ergasii yoo si (Muhammad) waliin falman "ani Rabbiif gadi bu'a, warri na hordofanis (akkasuma) jedhi." Warra Kitaabni kennameefis ta'e warra hin baranneen immoo "Islaamummaa seentee?" Yoo Islaamummaa fudhatan qajeelfama argataniiru jechuudha, garuu yoo garagalchan garuu dirqamni kee dabarsuu qofa. Rabbiin immoo gabroota Isaa hunda arguudha.


47
Q.S Annisaa’i (4:47)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

Yaa namoota Kitaabni itti kenname! Wanta nuti buusne (Qur’aana) kan Kitaaba isin bira jiru mirkaneessutti amanaa, osoo fuula (keessan) hin jijjiirre, sana booda isaan duubatti deebisnee ykn ni abaarna akkuma warra (warra safuu hin qabne) gaafa Sanbata (Sanbata) abaarru. Labsiin Waaqayyoos hojiirra ooluun isaa hin oolu.


171
Q.S Annisaa’i (4:171)

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Yaa Namoota Kitaaba! Amantii kee keessatti daangaa hin darbiin, waan dhugaa ta’e malee waa’ee Rabbii homaa hin dubbatin. Dhugumatti, Masiihii Iisaa, ilmi Maariyaam, ergamaa Rabbii fi (kan uumame) jechoota Isaa kan inni Maariyaamitti dabarsee, fi (afuufuu) hafuura Isa irraa ture. Kanaafu Rabbii fi ergamtoota Isaatti amanaa "(Rabbiin) sadii" hin jedhinaa (akkas jechuu irraa). (Sun) siif wayya. Dhugumatti Rabbiin Rabbii olta’aa dha, (yaada) ijoollee horachuu irraa eebbifamaa. Wanti samii keessa jiruu fi wanti dachii irra jiru kan Isaati. Rabbiin immoo tiksaa ta’ee gahaadha.


17
Q.S Almaa’idaa (5:17)

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Dhugumatti warri "Dhugumatti Rabbiin Masiihii ilma Maariyaamiidha" jedhan kafaraniiru. Jedhi (Muhammad), "Eenyutu fedhii Rabbii gufachiisuu danda'a, yoo Masiihii ilma Maariyaam, haadha isaa fi (namoota) lafa irra jiran hunda balleessuu barbaade?" Mootummaan samii fi dachii fi wanti isaan jidduu jiru kan Rabbiiti. Waan Fedhe uuma. Rabbiin immoo waan hunda irratti olta’aadha.


72
Q.S Almaa’idaa (5:72)

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

Dhugumatti warri "Dhugumatti Rabbiin Masiihii ilma Maariyaamiidha" jedhan kafaraniiru. Al-Masih (ofii isaatii) "Yaa Ilmaan Israa'el! Rabbiin Gooftaa koo fi Gooftaa keessan gabbaraa" yoo jedhe iyyuu. Dhugumatti, namni (waan fedhe) Rabbiin waliin sharika, egaa dhugumatti, Rabbiin jannata irraa dhoowweera, bakki isaas jahannam dha. Namoota haqa hin qabneef immoo gargaartuun hin jiru.


73
Q.S Almaa’idaa (5:73)

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

Dhugumatti, warri Rabbiin sadan keessaa tokkodha jedhan, Waaqa Tokkicha malee gabbarri (kan gabbaramuu mirga qabu) hin jirre ta’us, kafaraniiru. Waan dubbatan irraa yoo hin dhaabbanne, warri isaan keessaa kafaran adabbii nama dhukkubsu akka isaan irra gahu hin shakkisiisu.


30
Q.S Attawbaa (9:30)

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

Yahuudonnis “Uzaayiir ilma Rabbii” jedhanii, Kiristaanonni immoo “Masiihii ilma Rabbii” jedhan. Jechoonni afaan isaanii keessaa bahan sun. Jecha kaafiroota duraanii fakkeessanii turan. Rabbiin isaan abaarsa; akkamitti ofirraa garagalan?


31
Q.S Attawbaa (9:31)

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

Namoota Waaqayyoon sodaatan (Yihuudota), fi monoksota isaanii (Kiristaanota) Rabbiin alatti waaqa godhatan, akkasumas (akkasumas) Masiihii ilma Maariyaam; Waaqayyo isa hundumaa danda’u qofa akka waaqeffatan yoo itti himame iyyuu; Isa malee waaqni biraa hin jiru. Ulfinni isaaf haa ta’u waan isaan waliin walqabatan irraa.


35
Q.S Maryam (19:35)

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

Ijoollee godhachuun Rabbiif hin malu, Ulfinni Isaaf haa ta'u. Waan tokko labsuu yeroo barbaadu salphaatti "Ta'i!" Kanaaf akkas ta'a.


36
Q.S Maryam (19:36)

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(Isaanis akkana jedhe), "Dhugumatti Rabbiin Gooftaa kiyya fi Gooftaa keessan waan ta'eef Isa gabbaraa. Kun karaa qajeelaa dha."


5
Q.S Albayyinah (98:5)

وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ

wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).

Yeroo ta’u, amantii qofaaf jecha ikhlaasaan Rabbiin gabbaruu fi Isaaf ajajamuu qofa, akkasumas salaata raawwachuu fi zakaa akka kaffalan qofa kan ajajaman yoo ta’u, sun amantii qajeelaa (dhugaa) dha.