112
Q.S Ан-Наҳл (16:112)
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).
Ва Худо мисоле аз сарзамине овард, ки қаблан амну ором буд; рӯзии фаровон аз ҳар ҷо ба он меомад; аммо мардуми он неъмати Худоро нодида гирифтанд; пас, Худо ба сабаби он чи мекарданд, балое аз гуруснагӣ ва тарсро бар онҳо фуруд овард.