اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
Ҫак тӗнчери пурнӑҫӑн тӗслӗхӗ эпир тӳперен антаракан шыв (ҫумӑр) пек ҫеҫ, унтан ҫӗр ҫинчи ӳсентӑрансем йышлӑн ӳсеҫҫӗ, вӗсенчен хӑшне-пӗрне ҫынсемпе выльӑх-чӗрлӗх ҫисе яраҫҫӗ. Ҫӗр хӑйӗн илемӗпе ҫитӗнсе ҫитиччен, ун ҫинче пурӑнакансем ӑна хӑйсем аллине илӗпӗр тесе шутлаиччен, пирӗн асап ҫӗрле те, кӑнтӑрла та ҫитет, эпир ӑна (тырлӑха) ҫурла пек тӑватпӑр, вӑл ӗнер шӑтса тухман пек. Ҫапла ӑнлантарса паратпӑр Эпир шухӑш паракан халӑха (Хамӑрӑн влаҫӑн) паллисене.
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
Вӗсем валли (ҫынсем валли) ҫак тӗнчери пурнӑҫ ҫинчен ытарӑш туса пар, эпир тӳперен янӑ шыв (ҫумӑр) пек, вӑл ҫӗр ҫинчи ӳсентӑрансене ҫитӗнтерет, унтан (ӳсен-тӑрансем) ҫил вӗрнӗ май типсе каяҫҫӗ. Аллах вара пурне те тытса тӑрать.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Пӗлӗр, ҫак тӗнчери пурнӑҫ вӑл — вӑйӑ-кулӑ, шӳт, илемлӗх, пӗр-пӗринпе мӑнаҫланни, пуянлӑхпа ӑрушӑн ӑмӑртни, ҫумӑр пек, вӑл ҫӗр ӗҫченӗсене тӗлӗнтерекен ӳсентӑрансем лартать, унтан (ӳсен-тӑрансем) типсе каяҫҫӗ те эсир вӗсен тӗсне сарӑ куратӑр, унтан вӗсем пӗтеҫҫӗ. Леш тӗнчере вара (каярахпа) Аллахран тата Унӑн ирӗкӗнчен хаяр асап тата каҫару пулӗ. Тӗнчери пурнӑҫ вара — суя киленӗҫ кӑна.