مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мухаммед бол Аллахын элч байсан бөгөөд түүнтэй хамт явсан хүмүүс үл итгэгчдийн эсрэг хатуу ширүүн боловч бие биедээ энэрэнгүй ханддаг байв. Тэднийг Аллахын нигүүлсэл, тааллыг эрэлхийлэн бөхийж, мөргөж байгааг та харж байна. Тэдний царайнд мөргөлийн шинж тэмдэг харагдаж байв. Эдгээр нь Тора болон Сайн мэдээнд (илчлэгдсэн) тэдний шинж чанарууд юм. Тухайлбал, нахиа ургуулсан үр шиг, дараа нь нахиа нь улам хүчтэй болж, дараа нь ишэн дээрээ том, шулуун болдог; ургамал нь тариалагчдаа баярлуулдаг, учир нь Аллах үл итгэгчдийн зүрх сэтгэлийг (итгэгчдийн хүчээр) цочроохыг хүсдэг. Аллах тэдний дунд итгэж, сайн үйлс хийдэг хүмүүст уучлал, агуу шагнал амладаг.