مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರು ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ಕಡೆಗೆ ಕಠಿಣರಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಪರಸ್ಪರ ಕರುಣಾಮಯಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಅವನ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡುತ್ತೀರಿ. ಅವರ ಮುಖಗಳು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದವು. ಟೋರಾದಲ್ಲಿ ಅವರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು (ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ) ಮತ್ತು ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು (ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ), ಅಂದರೆ ಚಿಗುರು ಹೊರಹಾಕುವ ಬೀಜದಂತೆ, ನಂತರ ಚಿಗುರು ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಾಂಡದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಾಹನು ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ (ನಂಬಿಗಸ್ತರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ) ಸಸ್ಯವು ತನ್ನ ನೆಟ್ಟವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟವರು ಮತ್ತು ಸತ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.