مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
मुहम्मद अल्लाह दा रसूलुल्लाह हा ते उंदे कन्ने आने आले काफिरें दे प्रति कठोर हे, पर इक दुए दे प्रति दयालु हे। तुस उनेंगी अल्लाह दी कृपा ते उंदी रजा दी तलाश च प्रणाम करदे ते सजदा करदे दिक्खदे ओ। उंदे चेहरे पर सजदा दे निशान लब्भदे हे। ऐसे ही हन तां तौराह विच उन्हां दी खासियतां (प्रगट) ते सुसमाचार विच उन्हां दी खासियत (प्रगट) हन, यानी कि हिक बीज दे समान हे जो हिक शूट कूं बाहर भेजदा हे, फिर अंकुर मजबूत थी वेंदे अते फिर तना उत्ते वड्डा अते सीधा हो वेंदे पौधा अपने रोपने आलें गी खुश करदा ऐ कीजे अल्लाह काफिरें दे दिलें गी चिढ़ाना चांह्दा ऐ (मुसलमानें दी शक्ति कन्नै)। अल्लाह उंदे च विश्वास करने आलें ते भलाई करने आह्लें गी माफी ते बड्डा इनाम देने दा वादा करदा ऐ।