وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
अनि नमाज पढ, जकात दे र रुकु गर्नेहरूसँग रुकु गर।
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
र (याद गर) जब हामीले इस्रायलका सन्तानहरूबाट वाचा लिएका थियौं कि "अल्लाह बाहेक अरू कसैको पूजा नगर, र आमाबाबु, नातेदार, अनाथ र गरिबहरूसँग राम्रो व्यवहार गर। र मानिसहरूसँग राम्रो कुरा गर, नमाज पढ र जकात दे।" तर त्यसपछि तिमीहरूमध्ये एक सानो भाग बाहेक तिमीहरूले विमुख भयौ र तिमीहरू (अझै पनि) विद्रोही नै रह्यौ।
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).
अनि (याद गर) जब हामीले तिमीहरूबाट वाचा लिएका थियौं: “आफ्नो रगत नबगाऊ (कसैको हत्या नगर, र आफूलाई (आफ्ना देशवासीहरूलाई) आफ्नो घरबाट निकाला नगर।” अनि तिमीहरूले कसम खायौ र साक्षी दियौ।
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).
अनि जब तिनीहरूलाई भनिन्छ, “अल्लाहले अवतरित गरेको (कुरआन) माथि विश्वास गर,” तब तिनीहरू जवाफ दिन्छन्, “हामी हामीमाथि अवतरित भएको कुरामाथि विश्वास गर्छौं।” र तिनीहरूले पछि आउने कुरालाई अस्वीकार गर्छन्, जबकि (कुरआन) सत्य हो जसले तिनीहरूसँग भएको कुरालाई प्रमाणित गर्दछ। (मुहम्मद) भन, “यदि तिमीहरू आस्थावान थियौ भने तिमीहरूले पहिले अल्लाहका पैगम्बरहरूलाई किन मार्यौ?”
وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).
अनि तिनीहरूले (यहूदी र ईसाईहरूले) भने, "यहूदी वा ईसाईहरू बाहेक कोही पनि स्वर्गमा प्रवेश गर्नेछैन।" त्यो (केवल) तिनीहरूको इच्छापूर्ण सोच हो। भन, "यदि तिमीहरू सत्यवादी छौ भने, मलाई आफ्नो सत्यताको प्रमाण देखाऊ।"
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
अनि यहूदीहरू भन्छन्, "ईसाईहरूसँग केही छैन," र ईसाईहरू (पनि) भन्छन्, "यहूदीहरूसँग केही छैन," यद्यपि तिनीहरूले किताब पढ्छन्। त्यस्तै गरी, जसलाई ज्ञान छैन तिनीहरूले जे भन्छन् त्यही भन्छन्। त्यसैले अल्लाहले पुनरुत्थानको दिनमा तिनीहरूको न्याय गर्नेछन्, जुन कुरामा तिनीहरूले विवाद गरेका थिए।
وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
अनि यहूदी र ईसाईहरूले तपाईंलाई स्वीकार गर्ने छैनन् जबसम्म तपाईं तिनीहरूको धर्मको अनुसरण गर्नुहुन्न। भनिदेऊ, "निश्चय नै अल्लाहको मार्गदर्शन नै (सत्य) मार्गदर्शन हो।" र यदि तपाईंसँग ज्ञान (सत्य) आइसकेपछि पनि तिनीहरूको इच्छाहरूको अनुसरण गर्नुहुन्छ भने, अल्लाहबाट तपाईंको न कोही संरक्षक हुनेछ न कोही सहयोगी।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
हे आस्थावानहरू! तिमीहरूमाथि रोजा राख्नु अनिवार्य गरिएको छ जसरी तिमीहरूभन्दा अघिका मानिसहरूमाथि अनिवार्य गरिएको थियो ताकि तिमीहरू ईशभय राख्न सक।
فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ
fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
अनि यदि तिनीहरू तिमीसँग वादविवाद गर्छन् भने (मुहम्मद) भन, "म अल्लाहको अधीनमा छु र मेरो अनुसरण गर्नेहरूले पनि।" र किताब दिइएकाहरूलाई र निरक्षरहरूलाई भन, "के तिमीहरूले इस्लाम धर्म अपनायौ?" यदि तिनीहरूले इस्लाम धर्म अपनाए भने, यसको अर्थ तिनीहरूले मार्गदर्शन प्राप्त गरेका छन्, तर यदि तिनीहरू विमुख भए भने, तपाईंको दायित्व केवल त्यसलाई पुर्याउनु मात्र हो। र अल्लाह आफ्ना सेवकहरूलाई सबै देख्छन्।
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
अनि यहूदीहरूले भने, “अल्लाहका छोरा उजैर,” र ईसाईहरूले भने, “अल्लाहका छोरा मसीह।” यी शब्दहरू तिनीहरूको मुखबाट निस्कन्छन्। तिनीहरूले पहिलेका काफिरहरूको नक्कल गरे। अल्लाहले तिनीहरूलाई धिक्कारेको होस्; तिनीहरू कसरी विमुख भए?
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
तिनीहरूले अल्लाह बाहेक धर्मपरायण मानिसहरू (यहूदीहरू) र तिनीहरूका भिक्षुहरू (ईसाईहरू) लाई ईश्वर बनाए, र मरियमका छोरा मसीहलाई पनि, जबकि तिनीहरूलाई केवल सर्वशक्तिमान अल्लाहको पूजा गर्न भनिएको छ; उहाँ बाहेक अरू कोही पूज्य छैन। तिनीहरूले एकअर्कालाई साझेदार बनाएका कुराहरूबाट उहाँ पवित्र हुनुहुन्छ।
وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ
wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).
अनि हामीले मूसालाई किताब (तोरात) दियौं र त्यसलाई इस्राएलका सन्तानहरूको लागि मार्गदर्शक बनायौं (यस शब्दको साथ) कि “म बाहेक अरू कसैलाई (संरक्षक) नबनाऊ।”
وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ
wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).
जबकि उनीहरूलाई केवल धर्मको खातिर इमानदारीपूर्वक अल्लाहको पूजा गर्न र उहाँको आज्ञा पालन गर्न, र नमाज पढ्न र जकात दिन आदेश दिइएको थियो, र त्यो नै सीधा (सत्य) धर्म हो।