قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا
qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).
ووایه (ای محمده)، که سمندر زما د رب د خبرو (لیکلو) لپاره رنګ شي، نو سمندر به زما د رب د خبرو د بشپړیدو دمخه ختم شي، که څه هم موږ د هغې په څیر یو بل د اضافه کولو لپاره راوړو.
يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ
yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).
(لقمان وویل) "ای زما زویه! که چیرې (یو عمل) د اوری د دانې په څیر دروند وي، او هغه په یوه ډبره کې وي، یا په اسمان کې وي یا په ځمکه کې وي، نو الله به یې ضرور (اجر) ورکړي. یقینا الله ډیر باریک بین او ډیر دقیق دی."
وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
او که چېرې په ځمکه کې هر څه ونې قلمونه شي او سمندر (سیاهي شي)، چې بیا وروسته اووه نور سمندرونه ډک کړي، د الله تعالی کلمې به ختمې نشي، په حقیقت کې الله تعالی غالب او حکمت والا دی.