وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ
waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).
மேலும், ஒரு பட்டணத்து மக்களிடம் தூதர்கள் வரும்போது, அவர்களுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக இருங்கள்;
اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ
iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).
நாம் அவர்களிடம் இரண்டு தூதர்களை அனுப்பியபோது, அவர்கள் அவ்விருவரையும் மறுத்தார்கள்; பின்னர், நாம் மூன்றாமவரைக் கொண்டு அவர்களுக்குப் பலம் அளித்தோம். அவ்விருவரும், "நிச்சயமாக, உங்களிடம் அனுப்பப்பட்டவர்கள் நாங்களே" என்று கூறினார்கள்.
قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ
qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).
அவர்கள் கூறினார்கள், “நாங்கள் உங்களுக்கு அவனுடைய தூதர்கள் என்பதை எங்கள் இறைவன் அறிவான்.”
وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).
மேலும், (அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளை) தெளிவாக எடுத்துரைப்பது மட்டுமே நமது கடமையாகும்.
قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ
qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).
அதற்கு அவர்கள், "உண்மையாகவே, உங்களால் எங்களுக்குத் துரதிர்ஷ்டம் நேர்ந்துள்ளது. நிச்சயமாக, நீங்கள் (எங்களை அழைப்பதை) நிறுத்தாவிட்டால், நாங்கள் நிச்சயமாக உங்கள் மீது கல்லெறிவோம்; மேலும், எங்களிடமிருந்து நீங்கள் நிச்சயமாகக் கடுமையான வேதனையை அனுபவிப்பீர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).
அவர்கள் (தூதர்கள்) கூறினார்கள், "உங்கள் துயரம் உங்களால் ஏற்பட்டது. உங்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டதினாலா? உண்மையில் நீங்கள் வரம்புகளை மீறும் மக்கள்."
وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ
wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).
நகரத்தின் எல்லையிலிருந்து வந்த ஒருவன் அவசரமாக, "என் மக்களே! தூதர்களைப் பின்தொடருங்கள்" என்றான்.
اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔
ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).
உங்களிடம் எதையும் எதிர்பார்க்காதவர்களைப் பின்பற்றுங்கள்; அவர்களே வழிகாட்டப்படுபவர்கள்.
وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).
என்னைப் படைத்த (அல்லாஹ்வை) நான் வணங்காமல் இருப்பதற்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை; அவனிடமே நீங்கள் திரும்பச் செலுத்தப்படுவீர்கள்.
ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ
a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).
அவனைத் தவிர வேறு தெய்வங்களை நான் ஏன் வணங்க வேண்டும்? அளவற்ற அருளாளன் (அல்லாஹ்) எனக்கு ஒரு துன்பத்தை நாடினால், அவர்களுடைய உதவி எனக்குப் பயனளிக்காது, அவர்களால் என்னைக் காப்பாற்றவும் முடியாது.
اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).
உண்மையில், நான் அப்படிச் செய்தால், நிச்சயமாக நான் தெளிவான தவறு செய்திருப்பேன்.
اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ
innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).
நிச்சயமாக நான் உங்கள் இறைவனை நம்பிவிட்டேன்; ஆகையால், எனது (நம்பிக்கை அறிக்கையை) செவிமடுங்கள்.”
قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ
qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).
அவனிடம், “பரலோகத்திற்குள் பிரவேசி” என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவன், “என் மக்கள் இதை அறிந்தால் நன்றாக இருக்கும்” என்றான்.
بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ
bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).
என் இறைவன் என்னை மன்னித்து, மகிமைப்படுத்தப்பட்டவர்களில் ஒருவனாக ஆக்குவதற்குக் காரணம் எது?
۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ
wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).
அவர் (மரணமடைந்த) பிறகு, அவருடைய மக்களுக்கு எதிராக வானத்திலிருந்து நாம் ஒரு படையை அனுப்பவில்லை; அதை அனுப்ப வேண்டிய தேவையும் நமக்கு இருக்கவில்லை.
اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ
in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).
ஒரே ஒரு அலறலைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு தண்டனை இல்லை; அவர்கள் உடனடியாக இறந்தனர்.