وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ
waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).
E fâghe un exempio, saieiva à dî i abitanti de unna tæra, quande ghe vegniva di messaggê;
اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ
iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).
(saieiva à dî) quande gh’emmo mandou doî messaggê, alloa gh’an denegou tutti doî; alloa l’emmo rinforsou con un terso (messaggê), coscì che i trei (messaggê) an dito: «De fæto, semmo quelli ch’en stæti mandæ à ti».
قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ
qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).
Dixan: «O nòstro Segnô o sa che semmo (i seu) messaggê pe ti.
وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).
E o nòstro òbrigo o l'é solo che de trasmette (i comandi de Allah) de mainea ciæa."
قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ
qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).
An respòsto: "De fæto, emmo avuo a desgraçia pe ti. De fæto, se no ti fermi (de ciammâne), de seguo ti lapidemmo e de seguo ti sentiæ un tormento doloso da parte nòstra."
قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).
Lô (i messaggê) an dito: "A vòstra desgraçia a l'é pe ti. A l'é perché t'é stæto dæto un avvertimento? In veitæ ti l'é un pòpolo ch'o passa i limiti."
وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ
wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).
E vegnindo da-o bòrdo da çittæ, un òmmo o l'à dito a-a fretta: «O mæ pòpolo! Segue i messaggê».
اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔
ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).
Segui e gente che no ve domandan ninte in cangio; e son quelli che son guiddæ.
وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).
E no gh’é raxon pe mi de no venerâ (Allah) ch’o m’à creou e solo à Lê ti saiæ tornou.
ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ
a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).
Perché adoreiva de divinitæ atre che Lê? Se (Allah) o Ciù Misericordioso o voeiva un desastro in sce mi, de seguo o seu aggiutto o no m’aviæ servio pe ninte e loiatri (ascì) no saieivan boin à sarvâme.
اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).
De fæto, se (fasse) quello, saieiva de seguo inte un errô ciæo.
اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ
innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).
In veitæ ò creduo into to Segnô; alloa ascoltâ a mæ (confescion de fede).”
قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ
qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).
Gh'é stæto dito: «Entra into çê». O (l'òmmo) o l'à dito: «Saieiva ben se o mæ pòpolo o savesse,
بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ
bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).
quello ch’o l’à fæto che o mæ Segnô o m’agge perdonao e o m’agge fæto un de quelli ch’en stæti glorificæ.»
۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ
wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).
E dòppo ch’o l’é mòrto, no emmo mandou zu unn’armâ da-o çê a-o seu pòpolo, e no gh’emmo beseugno de mandâla zu.
اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ
in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).
No gh'é tormento in sce de loiatri che un grido; alloa subito son mòrti.