70
Q.S Аль-Анфал (8:70)
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
О, пророк (Мухаммед)! Кияды ожгарчиослы вералэ: «Аллах тодысал ке, тӥляд сюлэмъёсады ӟечлык вань шуыса, Со тӥледлы сётысал, мар ке но умойгес, мар тӥлесьтыд басьтэмын вал, но Со тӥледыз простить карысал». Аллах — простить карись, тужгес но жалясь.