وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ
wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).
እነዚያ በአላህ መንገድ የተገደሉ ሙታን ናቸው ብለህ አታስብ፤ ይልቁንም በጌታቸው ዘንድ ሕያዋን ናቸው፤ ሲሳይንም ያገኛሉ።
فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ
fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
አላህ በሰጣቸው ጸጋ ይደሰታሉ፤ ከኋላቸውም ላልቀሩት፣ በእነርሱ ላይ ፍርሃት ባለመኖሩና እነሱም አያዝኑም፤
لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).
(ሙሐመድ) አላህንና መልእክተኛውን የሚቃወሙ ሰዎችን በአላህና በመልእክተኛው የሚቃወሙ ሰዎችን በፍቅር የሚያዩ ሰዎችን አታገኝም፤ እነዚያ ሰዎች አባታቸው፣ ልጃቸው፣ ወንድማቸው ወይም ቤተሰቦቻቸው ቢሆኑም እንኳ። እነዚህ ሰዎች አላህ በልባቸው ውስጥ እምነትን የጣለባቸውና አላህም ከእርሱ በሚመጣው እርዳታ ያጠነከራቸው ሰዎች ናቸው። ከዚያም ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች ውስጥ አስገባቸው፤ ለዘላለም ይኖራሉ። አላህ በእነርሱ ተደስቷል፤ በእርሱም (በእዝነቱ ብዛት) ይረካሉ። እነሱ የእግዚአብሔር ቡድን ናቸው። የአላህ ቡድን በእርግጥም እድለኞች መሆናቸውን አስታውስ።